Je geeft een interessante visie op de materie. Het gaat mij wat ver het ‘boekhouden’ een sociale aangelegenheid te noemen, wellicht bedoel je een maatschappelijke? Feit is tenslotte dat de wetgeving internationaal stevig is aangescherpt door Sarbanes-Oxley en dat de interne berichtgeving (management accounting) toch steeds meer tendeert naar externe verslaggeving (en v.v.). Nu weet ik de huidige stand van zaken niet, maar ik meen dat zelfs prestatie-indicatoren tot de te publiceren informatie zijn gaan behoren of dat dit in ieder geval steeds dichterbij is gekomen. Op topniveau lijkt mij trouwens vooral de externe verslaglegging van belang, daar wordt je, zie ook Ahold, op afgerekend. of je je huiswerk ten aanzien van de prijs van waldkornbrood goed heb gedaan, dat laat de markt (lees, de klanten) je snel genoeg weten.

Ik begrijp niet precies wat je bedoelt met het eenduidig vaststellen van regels voor externe verslaglegging. Er zijn toch wel degelijk regels, die (redelijk) eenduidig zijn? (afschrijvingstermijnen, voorzieningen, voorraadwaarderingen)

vriendelijke groet,

Gyuri

Interne informatie (hiervoor is nauwelijks wetgeving, het gaat hier om het opstellen van informatie om beter beslissingen te kunnen nemen): Een marketing manager moet op hoofdlijnen weten hoe kosten worden toegerekend aan producten. Waarom? Een boekhouder gaat anders als einzelganger zelf aannames maken over de snelheden van machines, te verkopen aantallen, terwijl hij geen kennis heeft van techniek of verkoop. Of neem een business case voor een nieuwe dienst als een nieuw type credit card voor een financiele instelling: de aannames over de verwachte verkoopaantallen komen van de managers uit het primaire proces. Boekhouders en controllers moeten kunnen rekenen, maar de meeste getallen komen van algemeen managers, commercieel managers en productiemanagers. Verberg u als boekhouders het overnemen!

Externe informatie: hier is wetgeving leidend, bv. IFRS. Dekt deze alles af? Nee. Er is altijd een grijs gebied, bijvoorbeeld bij voorzieningen, waarvoor een management beslissing nodig is. En niet een financieel management beslissing. Neem een voorziening voor incourante voorraden. Wat weet een gemiddelde boekhouder van voorraden? Niet veel meer dan de bijbehorende productcodes. En kan iedereen zich de stelselwijzigingen van Philips herinneren?

Centraal issue is dat in tegenstelling tot het kopen van een brood bij de bakker (graag een waldcorn gesneden), de specificaties die gesteld worden aan interne of externe informatie niet eenduidig gesteld kunnen worden. Anders kun je gewoon vragen aan je financieel manager: doet u mij 1x een betrouwbare administratie, 1x relevante stuurinformatie en een dito jaarrekening. Boekhouden en het informeren van management zijn geen technische aangelegenheden, maar sociale.