Reacties op: Commitment, wat is dat?

Door: Bestuurlijke ellende,de managers hebben het gedaan (Strategie & Bestuur) - ManagementSite.nl

Sun, 05 Jul 2009 08:57:23 +0000

[...] Het zijn niet alleen de zorg en het onderwijs die met onhandige sturing en een overmaat aan regelgeving en managementmodellen te maken hebben. Ook bedrijven kampen met deze problemen. ManagementSite rapporteert al jaren over de bedenkelijke ervaringen met gangbare systemen en managementmodellen (Mastenbroek , Perik, Peters, Kerklaan ). Lees ook Vergouw over holle concepten en managementjargon. [...]

Door: Jan Paul van Soest

Jan Paul van Soest — Wed, 15 Oct 2008 21:00:19 +0000

Er blijken in de praktijk steeds twee soorten commitment te zijn: kippencommitment en varkenscommitment. Laat me dat uitleggen. Een varken en een kip kunnen beiden gecommitteerd zijn om eieren met spek te maken…. Voor de kip is commitment iets heel anders dan voor het varken, die moet wat van zichzelf geven om iets te realiseren, om zijn belofte gestand te doen. Dat is pas echt commitment. Hartstikke moeilijk, maar buitengewoon overtuigend. Maar dát type commitment komt maar zelden voor. Kippencommitment is er echter meer dan voldoende: in het bedrijfsleven, in de politiek, in andere organisaties – waar niet eigenlijk.

Door: Commitment, wat heb je er aan? | innovatielog.nl

Commitment, wat heb je er aan? | innovatielog.nl — Wed, 05 Mar 2008 16:03:13 +0000

[...] artikel van collegablogger Gyuri Vergouw bracht mij aan het denken over de betekenis van het woord [...]

Door: Betrokkenheid

Betrokkenheid — Thu, 24 Jan 2008 20:07:11 +0000

[...] die betrokkenheid hebben en tonen. In eerdere artikelen is al ingegaan op zaken als passie en commitment. Nu aandacht voor de betrokkenheid van medewerkers, met de merkwaardige eigenschap dat mijns [...]

Door: Edwin Lambregts

Edwin Lambregts — Sun, 09 Dec 2007 18:04:06 +0000

Hoi Gyuri, ik heb ook een duit in het commitment-zakje gedaan. Zie dit artikel op www.innovatieforganiseren.nlEdwin

Door: Wiebe Zijlstra

Wiebe Zijlstra — Thu, 26 Apr 2007 16:41:38 +0000

Iets uit mijn praktijk als adviseur:
Mij was gevraagd een businessplan op te stellen voor een overgenomen bedrijf en dit te presenteren aan het personeel.
Na de presentatie stelde de algemeen directeur dat hij het plan van harte onderschreef en vroeg me wat nu de next steps waren.
Ik antwoordde dat ik nu naar mijn auto zou gaan lopen en terugrijden naar mijn kantoor. U bent nu zelf aan zet en je kent m’n telefoonnummer.
Een half jaar later belde hij me en vertelde hij me wat hij had gedaan en dat hij nu nog zat met een operationeel probleem. Uiteraard heb ik hem toen geholpen.
Commitment is geen woordenspel maar gewoon de toepassing in de praktijk. Pleasers schrijven met liefde hun uren (‘pijn zonder einde’) maar teasers nemen de lakmoesproef (zo nodig een ‘einde met pijn’). Helaas zijn er teveel consultants, die hun uren belangrijker vinden dan de oplossing.

Door: King Wullur (www.hcvs.nl)

King Wullur (www.hcvs.nl) — Thu, 20 Apr 2006 12:46:06 +0000

Camoufleren
Sommige woorden camoufleren datgene waar het omgaat. Een manager die zijn medewerkers wil “binden??? en “boeien???, geeft eigenlijk toe dat hij bang is dat zijn medewerkers anders weglopen (omdat zij kennelijk dingen doen die ze eigenlijk niet willen).
Door “commitment??? te vragen, bijvoorbeeld voor veranderingen, hoop je lastige vragen over het onbekende en het onvoorspelbaarheid van de processen te omzeilen. Dit is prettig omdat je erachter kan verschuilen (de illusie dat men met elkaar eens is, of juist niet, want dan is er géén commitment). Dit is spijtig, want zo loop je een mooie kans mis om de werkelijkheid juist verder te onderzoeken.
“Commitment??? betekent in feite “toewijding??? of “toegewijd???. Mooie gewone Nederlandse begrippen. Er zit iets in van stelligheid, onvoorwaardelijks en ook van een eigen, vrijwillige en bewuste keuze. “Commitment??? is meer dan alléén “betrokkenheid??? of “gemotiveerdheid???. Het lijkt op het niveau te zitten waarin onderlinge interacties, communicatie en vooral de vele (nog niet goed bekende) subtiele mechanismen (vitaliteit, synergie, flow) een belangrijke rol spelen. Een boeiend gebied waarin nog veel te leren valt.
Wij moeten niks camoufleren (en onszelf en anderen voor de gek houden), maar de dingen juist ontrafelen!

Door: Gertjan Broekman

Gertjan Broekman — Thu, 20 Apr 2006 12:20:30 +0000

Herkenbare en zinnige discussie. Er ligt m.i. ook een duidelijke link naar de maatschappelijke problemen en processen en de waarden- en normendiscussie (normen en waarden volgens hr. Balkenende) op landelijk niveau. Dezelfde mechanismen en dilemma’s zie je daar op een ander abstractieniveau.

De populartiteit en het gebruiksgemak van het woord commitment past prima in de ‘YES, WE gaan ervoor’- trend, waarbij de verinnerlijking en de consequenties voor het IK vaak maar liever niet worden ingevuld. Vrijheid blijheid op IK-niveau lijkt in onze (bedrijfs)cultuur boven alles te gaan. Een individueel commitment afgeven maakt maar dat je je vastlegt, dat je dingen moet of verplichtingen aangaat en congruent gedrag moet vertonen. En dat botst met die behoefte aan individuele vrijheid, veel speelruimte en ‘het leuk hebben en houden’.
Deze (vaak onbewuste) attitude kom ik in veel organisaties tegen, gekoppeld aan onvoldoende managementsturing en te weinig aanspreekgedrag. Immers als er geen sturing is op gewenst gedrag, het ook niet wordt ‘geleefd’ door de top en er geen consequenties vastzitten aan je er niet aan houden, waarom zou je het dan doen.
Ik sluit graag aan bij en verbind de inzenders hierboven die pleiten voor voorbeeldgedrag (Willem S), verbinding vanuit de top (Willem M), zorgen voor (de mogelijkheid tot) verinnerlijking (Gyuri) en zaken benoemen en concreet maken (Monica).
In organisaties waar ik bijdraag aan cultuurverandering merk ik dat (opnieuw) kernwaarden bepalen en deze tot leven wekken door concrete normen en afspraken over het gewenste gedrag, dit leidt tot meer vertrouwen, verbinding en effectiviteit. Dat blijkt alleen écht te werken als de individuele teamleden/medewerkers hierop een (duidelijk uitgesproken) commitment afgeven, bereid zijn om elkaar hierop aan te spreken en dus ook aangesproken/afgerekend te kunnen worden. Oók het topmanagement. Einde vrijblijvendheid dus en vaak (tot ieders verbazing) meer lust dan last. Het geeft focus en duidelijkheid aan de medewerkers die wat meer kaders wensen/nodig hebben en focus en verbinding aan de medewerkers die (te) veel speelruimte vragen/krijgen.
‘Vrijheid in gebondenheid’ vind ik een mooie kreet die dit principe dekt. Het vraagt vaak wel dat mensen leren dit in de praktijk te hanteren. Volgens mij kan dat ook op landelijke schaal een werkzaam recept zijn. (zie desgewenst http://www.klaaromtewenden.nu en http://www.humanemergence.nl)

Door: Monica Wigman

Monica Wigman — Thu, 20 Apr 2006 08:35:59 +0000

Een zeer herkenbaar artikel. Overigens vraag ik mij af er inderdaad woordinflatie plaatsvindt, of dat het begrip niet concreet wordt gemaakt. Dat geldt niet alleen voor het woord ‘commitment’ maar ook voor begrippen als ‘draagvlak’ en ‘betrokkenheid’. Dat blijven veelal lege woorden, zonder duidelijke inhoud. Iedereen weet bijvoorbeeld dat draagvlak een kritische succesfactor is voor een veranderingsproces, maar als je vervolgens doorvraagt naar: maar wat is dat dan eigenlijk precies, draagvlak? En bij wie moet dat er precies zijn? Of commitment? Hoe ziet dat commitment en draagvlak er dan uit? Kun je het omschrijven in acties of gedrag? En hoeveel draagvlak of commitment heb je nodig voor een succesvolle verandering? MOet iedereen het eens zijn met de verandering? Of 50%? Met wat moet men het eens zijn, met de verandering an sich of met het gehele proces? Dan blijft het vaak stil. Taak van een verander/communicatiemanager om dat punt op de agenda te zetten en met de projectgroep en het management samen zo nauwkeurig mogelijk te omschrijven welke en hoeveel draagvlak/commitment er nodig is voor het gewenste doel. Wat we daarvoor bereid zijn om te investeren. En vooral: hoe we dat ‘meten’. Leg bijvoorbeeld van te voren de dilemma’s neer: als de minister belt, wat doet u dan? Als we van te voren weten, dat de topman op dat moment gaat vertrekken, dan is voor iedereen meteen duidelijk welke prioriteit de verandering krijgt en kunnen we daar de communicatie op aanpassen. Vallen we in elk geval niet in de valkuil dat we hoog van de toren blazen naar de medewerkers hoe belangrijk iets is wat vervolgens niet wordt waargemaakt. Zoiets knaagt langzaam maar zeker je geloofwaardigheid als management af.

Door: Gyuri

Gyuri — Wed, 19 Apr 2006 11:06:59 +0000

Het artikel is mede ook geschreven vanuit het gevoel dat er zoveel ‘woord-inflatie’ heerst in managementland. Dat geldt niet alleen voor het begrip ‘commitment’, maar voor zo veel andere woorden en begrippen. Het betekent te vaak dat er maar wat wordt beweerd omdat het zo hoort, niet omdat het wordt gevoeld. De bovenstaande reacties geven denk ik goed aan dat het gaat om aandacht en voorbeeldgedrag.