Voor veel mensen is de baan of het werk een extreem belangrijk onderdeel in hun leven. Ik zie ook dagelijks managers en medewerkers die veel betrokkenheid en bevlogenheid hebben bij de organisatie waarvoor en de collega’s waarmee men werkt. Men is trots op de diensten en producten of op de nieuwe acquisitie van het bedrijf. Ogen glunderen als ze over hun werk praten. We verwachten dat alle medewerkers die betrokkenheid hebben en tonen. In eerdere artikelen is al ingegaan op zaken als passie en commitment. Nu aandacht voor de betrokkenheid van medewerkers, met de merkwaardige eigenschap dat mijns inziens teveel ervan terugslaat op de ‘gever’.
Uit onderzoek van Tempo Team blijkt dat vrouwen van een de ideale manager vooral betrokkenheid, duidelijkheid en motiverend gedrag willen zien. Mannen willen vooral meer aandacht van de manager. Ook oudere medewerkers zoeken betrokkenheid en een luisterend oor van de manager, iets wat ze juist steeds minder krijgen maar steeds meer verwachten van hun leidinggevenden.
Grappig. Want een veel gehoorde klacht van managers is juist dat men medewerkers te weinig betrokken vinden bij het werk. Neem de ondernemer/manager die vindt dat zijn medewerkers geen zicht hebben op de problemen die hij of zij moet overwinnen om het werk ‘binnen te halen’: ‘Waarom werk ik 80 uur in de week, terwijl mijn medewerkers met vast salaris de deur om kwart voor vijf dicht trekken. Wat ik mis is betrokkenheid.’
Aan de andere kant van de medaille staan medewerkers en managers die juist heel veel hart voor de zaak hebben. En dat soms moeten bekopen. Want ik zie dat juist die medewerkers het eerst lijken af te branden. Als werk zo belangrijk wordt dat het dominant wordt in het denken en doen, kan de teleurstelling des te groter worden als de ‘beloning’, in emotionele of financiële of carrière zin, wegvalt of wegblijft.
Zonder betrokkenheid vaart geen enkele organisatie wel. Maar een teveel aan betrokkenheid kan de manager of medewerker fysiek of mentaal ook de kop kosten. Het is naar mijn mening dus zaak ook andere activiteiten te ontplooien die betrokkenheid vragen. Werk en privé in balans. Want hoewel de zeer betrokken medewerker de droom is van iedere manager, er zit ook een risico in van afbranden en teleurstelling.
Zijn het niet juist de meest betrokken medewerkers zijn die in de problemen komen? Mensen die misschien wel tien keer het hoofd hebben gestoten bij managementlagen waar men niet doorheen kwam? Die zich niet gewaardeerd of gehoord voelen door de hogere echelons?
Te weinig betrokkenheid is rampzalig voor organisaties en de klanten. Teveel betrokkenheid kan daarentegen in mijn ogen op de lange termijn weleens heel slecht zijn voor de medewerker, en dus ook voor de organisatie. Ook hier lijkt te gelden: je moet alles wel in de juiste proporties blijven zien. Anders kan grote betrokkenheid weleens veranderen in grote lethargie en passiviteit.
Tags: duidelijkheid, passiviteit, Work-Life Balance
[...] persoon die hiervoor verantwoordelijk is, is zowel komisch als enthousiast en gepassioneerd. Tezamen met zijn burgemeester vormt de man een duo dat Koot & Bie in de jaren tachtig prachtig [...]