Kunnen de Arctic Monkeys het succes van vorig jaar evenaren? Vrijwel unaniem in de pers gekozen tot beste cd van 2006 was het fenomenale debuut van de band een baken in de popgeschiedenis. Aan zo’n debuut zijn vele bands ten onder gegaan, niet in staat de spetterende binnenkomst een goed vervolg te geven (bijv. ABC, Television). De jonge mannen van The Arctic Monkeys lijken echter nergens last van te hebben en vervolgen hun weg naar de absolute top van de muziekbusiness met een al even overdonderende tweede cd.
Wat maakt de Monkeys zo goed? Het is de mix van jeugdige dadendrang van de uiterst jonge band, gemixt met scherp gespeelde gitaarlijnen en riffs alsmede de schitterende en soepel doorlopende teksten. Het verschil met debuut ‘Whatever people say that I am, That’s what I’m not’ is dat de opvolger complexer is en rommeliger lijkt te klinken. Niet voor niets moest het publiek vorige maand in de heropende Melkweg te Amsterdam (klik hier voor recensie 2006 optreden) wennen aan het geluid en waren de recensies gematigd positief. Die twijfel kan de kast in. Dit is weer een fenomenale plaat.
De nieuwe bassist zorgt ervoor dat het geluid nog voldragener wordt. Er staan op ‘Favourite Worst Nightmare’ dan weliswaar minder duidelijke singles als op het debuut, waar ‘I Bet You Look Good on the Dancefloor’, ‘View from the Afternoon’ en ‘When the Sun Goes Down’ wel erg radiovriendelijk waren. Desondanks zullen ‘Brianstorm’ en ‘Teddy Picker’ zonder enige twijfel t.z.t. op een ‘Best of’ van de jongens komen.
‘Favourite Worst Nightmare’ vereist enige luisterbeurten voordat de lijnen herkenbaar en geapprecieerd kunnen worden. Daarna kan alleen de overgave worden getekend, want de Arctic Monkeys denderen over je heen. Wat een mooie nachtmerrie is dit geworden. Nu maar hopen dat de band lang bij elkaar blijft en dit tempo van produceren blijft volhouden. Britpop en gitaarmuziek zijn dankzij de Arctic Monkeys op een nieuw en wederom hoger plan gekomen. Briljant.
Beste nummers: ‘Brianstorm’, ‘Teddy Picker’, ‘Do me a Favour’ en ‘Old Yellow Bricks’.
1minutemanager score:![]()
![]()
![]()
![]()
4 Reacties
Beste Anna, blijkbaar zie je jezelf als doelgroep en manager en spreekt de aanpak niet aan. Dat mag en kan, maar zijn alle managers hetzelfde? Ook superlatieven mogen niet, wellicht een beetje een Nederlandse, calvinistische manier van denken waar ik niet zoveel mee heb. Als ik het goed vind, zeg ik dat. Zo niet, dan niet. Veel managers denken tenslotte toch in superlatieven? Maar is daarom Van der Graaf Generator belangrijker of interessanter dan The Arctic Monkeys, een vernieuwende band die voortkomt uit jeugdcultuur? Van der Graaf Generator zal wellicht (oudere, 40+) managers (lees: een wat oudere doelgroep die vroeger Muziekkrant OOR las?) aanspreken. Moet ik daaraan voldoen? Dat wil ik helemaal niet…dan moet ik de hele tijd denken (of gaan bepalen?) wat managers van 45+ heel erg mooi vinden. Zijn er dan geen managers van 25+? En geen managers van 45+ die nieuwe muziek leuk vinden en getipt willen worden wat goed is? Iedereen mag het lezen of niet lezen, ik heb daarbij geen enkele last van adverteerderseisen, doelgroepdenken of maandelijkse oplagecijfers. Lijkt mij objectief. Als ik op ‘jouw wijze’ zou denken, dan zou ik inderdaad voor een recensie van Van der Graaf Generator hebben gekozen om de 1minuteaandacht vast te houden. Lees desondanks voor de verrassing eens de Bob Dylan, Paul Anka of James Brown recensies uit de afgelopen jaren (ook zeer positief) of als tegenwicht de negatieve recensies van de nieuwe cd van Iggy Pop of van nieuw talent als Jose Gonzalez en The Pippetes. Kortom, er is wel degelijk een mix van jong en oud talent op 1minutemanager te vinden, juist gericht om ook de wat oudere lezers in staat te stellen ‘bij te blijven’ en de jongeren info over kwaliteit uit het verleden te geven. Van der Graaf Generator? Even afgelopen zaterdag in Paradiso niet aan toegekomen (maar wel keurig opgenomen in de weektips van vorige week!). Het blijft wat dat betreft kiezen. En de Arctic Monkeys vind ik inderdaad ‘onmisbaar’, zelfs in vergelijking met de op deze site ook positief beschreven Kaiser Chiefs.
[...] wordt duidelijk gemaakt dat dit een belangrijke plaat kan zijn. Het is het eerste uitstapje buiten The Arctic Monkeys van gevierd voorman/zanger/gitarist Alex Turner, die samen met Miles Kane, zanger van de bevriende [...]
[...] 1. Arctic Monkeys – Favorite Worst Nightmare [...]

Absolute top…overdonderende CD. Aan dergelijke superlatieven heb ik persoonlijk een broertje dood. Menig recensent die niks fraaiers weet te verzinnen, laat ik links liggen. Waarom deze uberpuber reactie op een managementsite, vraag ik me af?
Muziek is me lief, zelfs Arctic Monkeys heb ik al een tijd in huis, maar vertel me nou eens 1. waarom dit managers moet aanspreken 2. dit anders is dan de zoveelste Britpop-sensatie? Kaiser Chiefs doen het toch ook net zo goed?
Ik heb zomaar zelf de gedachte dat het nieuwste optreden van Van der Graaf Generator a.s. zaterdag en de live-CD van hun eerdere optreden een veel groter bereik in de managementdoelgroep kent.
Of ligt het aan 1minuutaandachtvasthouden?