cd recensie: Moke – Shorland

Door: Gyuri Vergouw Gepubliceerd op 02 apr, 2007 in de rubriek Luchtgitaar
Kennisbank onderwerpen: Recensies, Muziek

Slechts zelden wordt op 1minutemanager een Nederlandse rock- of popgroep besproken. Gewoonweg omdat ik deze bands niet goed genoeg vind en kwaliteit het ultieme en enige criterium is op dit weblog. Eindelijk is er nu wel de mogelijkheid een nieuwe Engelstalige Amsterdamse band te bespreken: Moke. Hun debuut Shorland, genoemd naar de Engelse patrouillewagens in Noord-Ierland, ligt in de winkels en voor het eerst in jaren mag de vlag uit. Nederland heeft er een uitstekende band bij, die zowel op cd als live weet te overtuigen. Het debuut van Moke is van ongekende kwaliteit en bevat aanstekelijke hedendaagse Britpop composities, met nummers die je na een keer al niet meer uit je hoofd kunt krijgen. Ze stonden al in Engeland in het voorprogramma van Paul Weller (Jam, Style Council), een van de grootste Engelse popartiesten. Als de tekenen niet bedriegen, kunnen deze vijf mannen de komende jaren voortrekkers worden van een kleine Dutch Invasion in Engeland.

Het is uiterst lastig om in Nederland met Engelstalige rock-muziek aan de bak te komen. Moke lijkt daar met ‘Shoreland’ in te slagen, want het geroezemoes over de kwaliteit van band en cd liep al ver vooruit op de release van dit debuut. Met succes, want het nummer ‘Last Chance’, de eerste single van de band, is door de NOS al gekozen als achtergrond bij de hoogtepunten van de Champions League tot aan de finale in mei dit jaar. De band speelt a.s. zaterdag op London Calling in Paradiso en gaat de komende maanden touren door heel Nederland. En Moke heeft bij Paul Weller in Londen in het voorprogramma gestaan. Met succes. En dat laatste mag je als het ultieme compliment beschouwen, want er is geen pop- en rockpubliek zo kritisch als het Britse. Zeker niet als blijkt dat de band zelf niet uit Engeland komt!

http://www.youtube.com/watch?v=ppUdXWWtyFE

Dat de band in het Verenigd Koninkrijk wordt geaccepteerd komt deels door frontman Felix Maginn, een Ier die al vele jaren in Amsterdam woont. Het verklaart ook dat de teksten van de band on-Nederlands van kwaliteit zijn. Ze gaan ergens over, in tegenstelling tot de teksten van veel Nederlandse bands (Kane) die in het buitenland willen doorbreken maar te weinig diepgang hebben. Zo gaat ‘Here Comes The Summer’, een op het eerste gehoor vrolijk nummer dat zonder meer een zomerhit kan worden, over de marsen van de Orangisten in Noord-Ierland. ‘Shorland’ is doordrenkt van deze Ierse achtergrond, want een nummer als ‘The Long Way’ gaat over de omwegen die Maginn vroeger door alle versperringen moest maken om thuis te komen.

Er pleit meer voor de plaat. De produktie is uitstekend en volgens berichten hebben de bandleden er al hun spaargeld voor over gehad om te zorgen dat het Moke-geluid optimaal op cd over zou komen. Er wordt gedreven gespeeld en er zijn aanstekelijke riffs op gitaar. De dubbele gitaarbezetting en de aanvulling door de toetsen zorgt voor een vol geluid. Bas en drummen stuwen het geheel waardoor het tempo strak blijft, ook in de rustigere nummers. De band wordt qua sound al vergeleken met U2, maar vergelijkingen met bands als The Editors en Interpol zijn eveneens mogelijk. Hitsingle ‘Last Chance’ is een van de hoogtepunten van de cd, maar ook ‘Here Comes The Summer’, ‘This Plan’, We’ll Dance en ‘Emigration Song’ liggen ver boven het NAP.

Een aanrader voor liefhebbers van Britpop, powerpop en rock.

1minutemanager score:

Tags: Long and Dangerous Sea, moke, Shoreland

• Tweet