Verguisd of de hemel in geprezen. Dat kan gezegd worden over het nieuwe werk van Neil Young. Mojo Magazine geeft de oude meester bijvoorbeeld 5 sterren, andere bladen zijn wat kieskeuriger en houden het op 2 of 3 sterren. Het nieuwe album Chrome Dreams II van Neil Young lijkt door de titel een natuurlijk vervolg te zijn op eerder werk en in zeker zin is dit ook zo, want de titel verwijst naar een nooit uitgebrachte plaat met de zelfde titel uit de jaren zeventig. Maar ook qua composities lijkt de cd een terugkeer naar oud werk te zijn.Chrome Dreams II is een cd waarop Neil Young c.s. weer eens lekker durft uit te halen, met het ruim 18 minuten durende ‘Ordinary People’ als onbetwist hoogtepunt. Ook ‘Dirty Old Man’ rockt als vanouds, al lijkt het nummer wel extreem veel op het geniale ‘Welfare Mothers’ van ‘Rust Never Sleeps’ uit 1979. Ook andere nummers lijken veel op tracks dit oude album, zoals ‘Spirit Road’, een ander hoogtepunt van Chrome Dreams II en ‘No Hidden Path’, een ruim 14 minuten durende hymne van de oude meester .
Het zijn vooral deze wat stevigere nummers die er als ‘gods woord in een ouderling’ in gaan. In de wat rustigere nummers neemt Young namelijk wel heel veel gas terug, en ‘Beautiful Blackbird’ en ‘Shining Light’ doen weliswaar in de verte denken aan werk uit de hoogtijdagen van Youngs oeuvre, zoals ‘Harvest’, echt veel indruk laten ze niet achter. Dat zal wellicht te maken hebben met de wat erg softe teksten. En hoor ik op ‘The Way’ een kinderkoor? Tja, het zal wel met de leeftijd te maken hebben.
Zonder meer een redelijke plaat van de vakman pur sang uit Canada die vooral door de langere nummers goed te genieten is.
Beste nummers: ‘Spirit Road’; ‘Ordinary People’ en ‘No Hidden Path’.
1minutemanager score: 
Tags: Chrome-Dreams-II, Luchtgitaar, Neil-Young, Ordinary-people, Spirit-Road
[...] 19. Neil Young – Chrome Dreams II [...]