Veel van de lezers van 1 Minute Manager zullen zijn opgegroeid tussen eind jaren zestig en begin jaren tachtig. De gouden periode van de (hard)rock, met bands als Led Zeppelin, Deep Purple, Black Sabbath, Uriah Heep, Van Halen en uit Nederland onder meer The Golden Earring en Focus. Sindsdien was (hard)rock echter jarenlang uiterst incorrect en een voorkeur hiervoor moest volledig achter gesloten deuren worden beleefd. Totdat drie jaar geleden plots The Darkness ten tonele verscheen met hun eerste CD ‘Permission to Land’, een wereldwijd succes met een combinatie van op AC/DC en Thin Lizzy gestoelde rock. Nu is de tweede cd verschenen. Voor bands, die door de Engelse pers vaak eerst de hemel in worden geprezen om daarna genadeloos te worden afgeschoten, altijd een moeilijk moment. De pers had de pen al in bloed gedoopt, maar wat blijkt? The Darkness Goes Queen!
In 2003 kwamen ze, zagen ze en overwonnen ze (overigens wel na jarenlang ploeteren in de marge) zowel de pers als het grote publiek. The Darkness was zowel live als op de plaat een verademing. Tussen alle nietszeggende house en trance platen in, en in een periode waarin gitaarmuziek alleen maar zwaarmoedig mocht zijn (Radiohead), kwamen de vier Engelsen als moderne Pietje Bells de muziekwereld instormen. Met behoorlijk wat zelfspot, een gezonde dosis humor, flink wat jatwerk uit het rockverleden (met name AC/DC) en een wervelende show waarin het overstatement niet werd geschuwd, veroverden ze vooral de Engelse markt. Daar, waar een begrip als ‘tongue in cheek’ tenslotte is uitgevonden. Geen zwaarmoedige liefdes ellende op de CD, maar vrolijke, stevig dampende en recht toe rechtaan rock.
De CD ‘Permission to Land’ werd een millionseller en ook in Nederland waren nummers van hen regelmatig te horen op de radio, hetgeen in de huidige verhoudingen en formats overigens een unicum mag worden genoemd. Het nummer ‘Take Your hands Off My Woman’ is in 2003 en 2005 zowel op het Nederlands als Wereldkampioenschap Luchtgitaarspelen gekozen als verplicht nummer voor alle deelnemers.
Nu is er de tweede CD en de meningen zijn verdeeld. In de Engelse pers wordt de CD of de hemel in geprezen, of teleurstellend genoemd. Zo geven de belangrijkste bladen (De ‘Q’, ‘Kerrang’ en de Musical Express) de CD 3, 4 of 5 sterren. Wat kunt u verwachten als de Sint besluit de CD aan uw headbangende kinderen (of aan uzelf) te geven?
Voordat tot een oordeel gekomen kan worden over afzonderlijke songs of over de cd als geheel, moet direct al de invloed van de producer, geluidtechnicus en mixer Roy Thomas Baker worden genoemd. Wellicht bij velen een onbekende naam, maar hij is de man die het geluid heeft ontwikkeld waarmee Queen de grootste stadionact van de jaren zeventig en tachtig is geworden, onder meer van ‘Bohemian Rhapsody’ en de meerstemmig gezongen typische Queen sound op beroemde platen als ‘A Night at the Opera’ en ‘A Day at The Races’. Dat trucje probeert Thomas Baker nu met The Darkness te herhalen. Een nummer als ‘English Country Garden’ lijkt in alles op wat Queen groot heeft gemaakt, van gitaarspel tot zang en tekst. Het mag een compliment worden genoemd dat het nummer ook niet zou misstaan in het oeuvre van Freddie Mercury en de zijnen. Uit hun hoogtijdagen wel te verstaan. En dat geldt voor de gehele cd, die prachtig is geproduceerd en genoeg afwisseling biedt tussen hard-rock en subtielere muziek. En het betere jatwerk is tenslotte altijd al in goede handen geweest bij The Darkness.
Af en toe is de gelijkenis wel erg sterk en begrijp je dat bassist Frankie Poullian het na een cd voor gezien heeft gehouden, oneens als hij het was met de muzikale richting van de band. Zijn vervanger is de kale Richie Edwards, die waarschijnlijk de inspiratiebron is geweest voor een van de beste nummers van de cd, ‘Bald’. Dit nummer rockt weer als vanouds en zal in Engelse stadions natuurlijk uit volle borst worden meegezongen. Het maakt daarbij grote kans het lijflied van de gemiddelde man in de midlife crisis te worden. Het gaat over een man die ziet dat zijn vriend kaal wordt. Godzijdank ik niet, zingt de langharige zanger Justin Hawkins dan. Je voelt met hem mee.
De cd heeft alles in zich om een nieuwe ‘A Night at the Opera’ te zijn, maar van een verrassing als toen is natuurlijk nu geen sprake. Ook is de cd met nog geen 35 minuten wel erg kort, naar de huidige maatstaven gerekend. Voor de Engelse markt een ideale plaat, wat braver dan de voorganger maar uiterst geschikt voor stadions en radio-vriendelijk. In Engeland wordt al gesproken over de nieuwe ‘Sweet’, ‘Slade’ of ‘T-Rex’.
Of de Nederlandse markt en smaak ook helemaal klaar zijn voor The Darkness is echter de vraag. Dat The Darkness echter voldoende kwaliteit in zich herbergt om in de toekomst een belangrijke rol te spelen in de rockmuziek staat echter buiten kijf.
1 Minute Manager score: 
Tags: Luchtgitaar
4 Reacties
ha, gelukkig,
de echte 1 minute manager heeft nog steeds de NRC nodig om nog korter, bondiger en effectiever geadviseerd te worden over een en ander, wat betreft popmuziek.
het comedy-aspect heb je te weinig belicht, gyuri.
echte liefhebbers weten dat wilco de enige serieuze rock-release is van de laatste weken. dubbel live, da’s minstens zo seventies als the darkness.
moet korter, zo’n recensie.
groet, je vriend buddyvolly
Ha Buddy,
Goede tip, ik zal mijn recensies verder inkorten. Maar ik wil natuurlijk ook niet in het vaarwater komen van een kwaliteitskrant als NRC (of hetzelfde doen, natuurlijk).
Ik heb overigens altijd wat moeite met comedy in rock…er moet wel gelachen kunnen worden en een knipoog is zonder meer belangrijk, maar bij The Darkness zijn er dit keer wel erg veel knipogen…en lijkt de muziek minder belangrijk..dan is het voor mij al snel tijd om de DVD This is Spinal Tap (parodie op hard rock acts) of van The Rutles (Monthy Pyhon parodie op The Beatles) weer uit de kast te trekken!
vriendelijke groet,
Gyuri
[...] melding gemaakt van (hard)rockbands die de komende jaren van zich zullen laten horen, zoals The Darkness en Wolfmother. Nieuw aan het firmament is nu The Answer, een kwartet dat goed geluisterd heeft [...]
Thumbs up!