Een slechte bandnaam en een slechte cd-titel. Niet echt aanbevelingen voor een debuut van een nieuwe groep. Gelukkig heeft de platenmaatschappij ingegrepen en met een klein stickertje op de cover wordt duidelijk gemaakt dat dit een belangrijke plaat kan zijn. Het is het eerste uitstapje buiten The Arctic Monkeys van gevierd voorman/zanger/gitarist Alex Turner, die samen met Miles Kane, zanger van de bevriende groep The Rascals een cd wilde maken die deed herinneren aan de grote tijd van The Walker Brothers in de jaren zestig. Dat is verrassend goed gelukt.
Wie anno 2008 een plaat wil maken die anno 1966 klinkt, vol met bombastische orkestraties, loopt de kans een draak van een product af te leveren. Het tegendeel is echter waar, The Age of the Understatement is een bijzondere en zeer luisterbare plaat geworden. Niet goed genoeg voor de status van klassieker, maar zeker goed genoeg voor de top-regionen van de eind-lijstjes van 2008. Het blijft opmerkelijk met welk gemak Alex Turner jaarlijks geweldige composities en cd’s blijft afleveren.
Het album opent met het titelnummer en dat is direct een van de sterkste songs op de plaat. De samenzang van Turner en Kane blijkt wonderwel te werken. De nummers zijn pittiger en strakker dan je vooraf zou mogen verwachten, zeker gezien de referenties die in interviews worden gemaakt naar The Walker Brothers (bekend van o.m. ‘My Ship is Coming In’, ‘The Sun Ain’t Gonna Shine Any More’, ‘No Regrets’ en ‘Make It Easy On Yourself’).
http://www.youtube.com/watch?v=YJ8XLglx8HQ
Toch zou het beste nummer van The Last Shadow Puppets zo op een plaat van laatstgenoemden hebben kunnen staan: ‘My Mistakes Were Made For You’ is een prachtige, afgeronde compositie en met ‘Standing Next To Me’ en ‘Calm Like You’ zijn dit de buitencategorie songs. De rest haalt dit niveau niet, maar het blijft allemaal bovengemiddeld. Een verrassend sterk uitstapje.
1minutemanage score:
1/2
4 Reacties
Hoezo slechte bandnaam en slechte cd-titel????
Live-recensie:Last Shadow Puppets – Paradiso, Amsterdam, 20 oktober 2008
Ga er maar eens aan staan. Je maakt een orkestrale plaat van vanjewelste met alle toeters en bellen, die het geluid van de jaren zestig op unieke wijze plaatst in het heden, om dan enkele maanden daarna te toeren met rockband inclusief orkest met 16 leden. Als je dat dan zo strak doet met geluid dat staat als een huis, dan ben je een muzikant van de bovenste klasse. Vergeet ook niet dat beide leadzangers Turner en Kane besognes hebben met hun respectieve bands Arctic Monkeys en The Rascals en je beseft een uniek concert van bijzondere muzikanten gehoord te hebben. Vooral gehoord, want echt veel te zien viel er niet.
Naast enkele covers, waaronder van The Beatles en van Burt Bacharach, werden alle nummers van debuut cd 'The Age of The Understatement' gespeeld. De cover en verwijzing naar de Beatles werd niet voor niets gespeeld. Als Turner en Kane met elkaar praten, zie en hoor je gewoon George Harrison en John Lennon communiceren. Liverpool ontmoet Sheffield. Prachtig.
Was het allemaal hosanna? Nee. Er mistte iets. Wellicht hoort bij deze muziek een andere aankleding of show, wellicht ontbrak een beetje diepgang. Het kunstje is geweldig, razendknap zelfs. Alex Turner is in mijn ogen de belangrijkste popmuzikant van dit moment. Wie doet hem dit na? Twee topbands leiden met dit soort resultaten. En dan pas 22 jaar oud. Maar waar gaat dit verder over of naartoe? Laat dit het enige minpunt zijn.
1MinuteManager Score: 4 sterren.
[...] 5. Last Shadow Puppets – The Age of The Understatement Na twee jaar een nummer 1 in de lijsten van 1minutemanager gescoord te hebben (Arctic Monkeys) nu dus een keurige vijfde plaats voor Alex Turner met zijn ‘nevenprojectje’. Niet zo wereldschokkend als het werk van de Monkeys, maar als je weg kunt komen met het maken van een album vol door de Walker Brothers geinspireerde sixties muziek ben je in mijn ogen echt briljant. [...]
Waarom vind je dit een slechte band naam en cd titel? Ik zal niet zeggen dat ik het super goed vind, maar het blijft wel hangen en de titel 'the age of the understatement' voor een plaat met zoveel bombastische orchestraties, prachtig toch?
Groet