Nog zo’n plaat die al enige tijd uit is, net als die van Snow Patrol, maar zeer de moeite waard om kort te worden bespreken is die van The Raconteurs. Wellicht zal de naam u nog niet veel zeggen. Wie echter beseft dat achter de bandnaam onder meer Jack White van The White Stripes schuil gaat, zal al snel geinteresseerd raken in de band. The Raconteurs spelen pop-rock met een stevige knipoog naar de jaren zestig en zeventig. Grote invloed op de band hebben niet alleen de legendarische Kinks rond voorman Ray Davies gehad, maar verrassend genoeg ook Nederlandse garagerock uit de jaren zestig en zeventig, zoals The Motions en The Outsiders. En jawel, ook mijn favoriete bandje Shocking Blue staat hoog in het vaandel van Jack White en zijn mannen; ze spelen er live zelfs covers van.
Frontman Jack White van The Raconteurs is wellicht nog steeds geen ‘household name’ in Nederland, maar al zo’n 8 jaar wordt hij als grote man achter van het garagerock duo ‘The White Stripes’ zowel in de VS als Engeland geroemd. In ons land is een echt grote doorbraak voor The White Stripes uitgebleven, ondanks het feit dat de tweede cd van deze band toch echt ‘De Stijl’ werd genoemd, naar de Nederlandse kunstbeweging (Rietveld, Mondriaan, Van Doesburg) uit de jaren twintig van de vorige eeuw. Nu heeft hij drumster Meg White uit de White Stripes ingewisseld voor drie nieuwe bandleden, onder wie zanger/gitarist/ songwriter Brendan Benson. White wilde weer eens het echte bandgevoel hebben en met The Raconteurs maakt hij een verdienstelijk debuut. (foto: Jack White)
Het geluid van de band is niet echt geprononceerd, al komen wel snel herinneringen naar boven van bands als The Kinks en Led Zeppelin, zeker als White in het titelnummer ‘Broken Boy Soldiers’ af en toe flink uithaalt met zijn stem. Een echt verpletterende indruk maakt de plaat niet, en een vergelijking met het beste werk van The White Stripes valt ook ten negatieve uit voor de band. Neemt niet weg dat er enkele ijzersterke songs op de wat aan de korte kant zijnde cd staan, zoals prijsnummer ‘Steady, As She Goes’, ‘Hands’ en het al eerder genoemde ‘Broken Boy Soldiers’. De rest van de cd haalt dit niveau niet, maar voor een debuut van een nieuwe supergroep is het zeker niet slecht en doet het naar meer verlangen. Live schijnt de band, die dit jaar onder meer in De Melkweg en op Lowlands optrad, overigens een onuitwisbare indruk te maken.
1minutmanager score:
![]()
![]()

[...] 19. The Raconteurs – Broken Boy Soldiers Een band die live een nummer covert van Shocking Blue (send me a postcard uit 1969) kan in mijn ogen al geen kwaad doen, maar als ze zelf nummers blijven schrijven als ‘Steady, as she goes’ komt een volgende plaat zeker hoger in de lijst. [...]