100% op blote voeten lopen. Didgeridoo spelen als rockinstrument. Multi-instrumentalist. Rudd is een singer songwriter die het zonder twijfel goed doet bij de Partij voor de Dieren, want in 2007 werd hij gekozen tot ‘s werelds meest sexy vegetariër. Allemaal zaken die mijn aankoopgedrag niet direct stimuleren. Maar het moet gezegd, Xavier Rudd heeft met behulp van mixer Joe Barresi (Tool; Queens of the Stone Age) alle schroom opzij gezet en een afwisselende, duistere, psychedelische cd gemaakt. Voor liefhebbers van zowel Paul Simon, Ben Harper als het ruigere werk. Het nadeel van artiesten als Xavier Rudd en bijvoorbeeld ook Ben Harper is dat ze vaak fans hebben die hun voeten kussen zonder dat ze nog een noot gespeeld hebben. Nu zal dat kussen bij fulltime blootvoetsloper Rudd wel meevallen, maar de idolatie van de fans is er vaak niet minder om. Vooral omdat de aanbeden held net als henzelf ook vegetariër is of de dierenrechten beschermd. Nu is daar in essentie niets mis mee, maar de muziek moet toch op de eerste plaats komen. En tot op heden kon Xavier Rudd mij daarmee niet echt boeien. De singer-songwriter uit Australië kent eigenlijk alleen succes in eigen land en verrassend genoeg Canada. Zou het komen door de focus van de zanger op milieuvraagstukken en de rechten van de aboriginees, onderwerpen die ook in Canada met de Inuit hoog op de agenda staan?
Hoe dan ook, Rudd mocht dan een bijzonder instrumentalist zijn, die naast slide gitaar altijd optrad met zo’n 3 didgeridoos en vele trommels, het bleef in mijn ogen toch een beetje muzikaal wat flauw en qua zang wel erg Paul Simon.
Maar zie daar, plots komt uit het niets een zeer rauw en goed album van de inmiddels 30 jarige Rudd. Donker van stemming, psychedelisch qua gitaargeluid en een tour de force qua opbouw en structuur. Wie het als luisteraar aankan om achter elkaar nummers te horen die doen denken aan Paul Simon, Queens of the Stone Age, Ben Harper, 16 Horsepower om dan plots weer in een reggae ritme te komen, moet ‘Dark Shades of Blue’ zeker aanschaffen.
In de instrumentale opener ‘Black Water’ gaat het meteen los. De slidegitaar en de prachtig klinkende didgeridoo worden gemixt met ruige rockritmes. Ook titelnummer ‘Dark Shades of Blue’ laat zich niet onbetuigd en rockt er stevig op los. Je waant je op een feestje in 1969. Om dan in het derde nummer ‘Secrets’ plots Paul Simon te horen. Het is alsof je de I-pod op de shufflestand hebt staan.
Met ‘Dark Shades of Blue’ heeft Xavier Rudd direct een plaatsje in mijn hart gecreëerd. Geïnteresseerd? Ga dan naar de site van Rudd en beluister bijvoorbeeld eens GUKU.
1Minutemanagerscore: 
Tags: Australie, Dark Shades of Blue, Didgeridoo, Rudd, vegetariers, Xavier
[...] 19. Xavier Rudd – Dark Shades Of Blue Softie die op didgerido’s speelt wordt plots rocker a la Queens of The Stone Age. Verrassend. [...]