Concert recensie: Antony & The Johnsons, Carre Amsterdam, 8 december 2005

Door: Gyuri Vergouw Gepubliceerd op 08 dec, 2005 in de rubriek Luchtgitaar

Opleiding

Boek van de week

Een uitverkocht Carre is vol verwachting als Antony & the Johnsons rond negen uur het podium betreden. De groep rond zanger Anthony is doorgebroken met de wonderschone cd ‘I Am A Bird Now’. Band en cd ontvingen dit jaar de Mercury Music Award, de belangrijkste jaarlijkse muziekprijs in de UK. De muziek van Antony & the Johnsons wordt gedomineerd door de falsetto-achtige stem van de androgyne Antony. Twee jaar geleden stond hij in Carré in het achtergrondkoortje van Lou Reed. Hij beloofde zichzelf terug te keren als ‘headliner’ in Carré, al dacht hij zelf pas over een jaartje of vijftien. Het werd binnen twee jaar. Kon hij het waarmaken?

Bij Antony and the Johnsons gaat het om drie dingen. De engelachtige stem van Antony, de sterke composities en het androgyne uiterlijk van de zanger. Om te beginnen met zijn stem, Antony kan een hemels stemgeluid produceren en laat dat ook vanavond in Carré horen. Beter nog dan op de cd. Zijn stem is even uniek als die van Tom Waits, je herkent ze beiden uit duizenden. Maar waar Waits klinkt als gruizig, aangetast door drank en alsof zijn stembanden door een koffiemolen zijn gehaald, daar klinkt Antony alsof zijn stembanden door engeltjes zijn aangeraakt en gesmeerd zijn met mede. Tom Waits is de duivel en Antony de engel, twee volledig contrasterende grootheden, met één gezamenlijk en uniek kenmerk. Je houdt ervan of je haat het.

http://www.youtube.com/watch?v=mbA0RmHD7RY

Om u een indicatie te geven, na een eerste beluistering gooide ik de cd ‘I Am A Bird Now’ ver van mij. Wat is dit nu weer voor pathetisch gedoe? Waar blijven de gitaren? Alleen goed voor de crematie top 10! Maar de vele goede kritieken bleven door mijn hoofd spoken en ik moest blijven luisteren. Gelukkig maar, want wat een hemelse nummers kan deze man componeren, zingen en uitvoeren. Blijft zijn androgyne uiterlijk dat uit en te na in de pers is besproken. De hoge stem alsmede zijn vrouwelijke gedrag en op androgyniteit inspelende teksten (‘For Today I Am A Bouy”) van Antony bieden genoeg gespreksstof en worden door platen-maatschappij en band, ten voordele, gebruikt. Ook hier moet je van houden. Maar waarom zou je je hierover druk maken? De muziek spreekt voor zich. U draait Elton John toch ook niet omdat hij aparte brillen draagt?

In Carré speelde Antony met zijn begeleidingsband The Johnsons. Meer dan begeleiders waren zijn mede-instrumentalisten niet. Alles in dienst van Antony en DE stem. Ook over die stem kan je van mening verschillen. Het vibrato trilt wel heel erg en zeker op het eind van het optreden wordt de grens van het schmieren geraakt, maar (net) niet overschreden. De nummers van Anthony zijn relatief zwaar van compositie, Calvinistisch bijna. Geen wonder dus dat Nederland plat gaat. Gelukkig voor het optreden was zijn contact met het publiek sterk. Een kwinkslagje hier en daar maakte het geheel wat lichter, hetgeen het optreden versterkte.

Hoogtepunten genoeg tijdens het optreden. Het prachtige ‘My Lady Story’, aan het begin, ‘Man is the Baby’ in het midden en ‘Hope There’s Someone’ aan het eind werden prachtig uitgevoerd en vormden hoogtepunten. Niet alleen vanavond, maar ik durf te beweren in de 30 jaar dat ik inmiddels concerten bezoek.

Antony & The Johnsons raakt je in het hart. Als je je durft over te geven. (naschrift: het concert van Antony & The Johnsons is als tweede geëindigd in de jaarlijst ‘beste optredens 2005′ van 1minutemanager).

Meer recensies lezen? Klik door naar: http://www.1minutemanager.nl/category/1minutemanager/air-guitar/

1minutemanager score:stersterstersterster

Tags:

15 Reacties

Fee: 13 dec 2005

Hij is geweldig (en zijn naam is Antony)!

Van Lennep: 14 dec 2005

Ik vond Antony adembenemend mooi… In juni had ik hem al in Paradiso gezien dus het nieuwe was er al vanaf, dacht ik. Niets is minder waar, ik was weer helemaal van slag en onder de indruk.
Wat een stem, geen woorden voor.

bavo goossens: 1 jan 2006

Besef na voorgaande gelezen te hebben, dat hij dus de man is van de geniale “perfect day”- versie van lou reed. Deze muziek zal ik dan ook met plezier gaan exploreren…voila kben al weg

Bert Overbeek: 18 jan 2006

Ja, hoe zal men nog iets durven zeggen over Anthony? Vind je heel raar dat hij me in de verte aan Nick Drake doet denken?

Ton: 20 jan 2006

Ik ben sinds vorige week ook “fan”.

Ik hou erg van strakke gitaren en hakkende drums, maar Antony laat me na 1 keer luisteren niet meer los.

Wat een fantastische begrafenismuziek.

Björn van Vliet: 20 jan 2006

Inderdaad, zo bijzonder dat het mij ook niet meer loslaat…..

jack heymans: 9 apr 2006

gister avond gezien en gehoord op bbc
two april 7 2006 wist niet dat dit
mogelijk was voor het eerst en zeker
niet voor het laatst grandioos

Ingrid van Rijn: 10 apr 2006

Vrijdagnacht ook gekluisterd aan bbc. Zaterdag naar Concerto gerend en I’m a Bird now gekocht. Sta ik in de rij en wordt op mijn schouder getikt: de man achter mij heeft twee cd’s van Antony in zijn hand en vraagt enthousiast of ik ook BBC heb gekeken?
Ja!! mijn (onze) muziekwereld is geheel verbreed. De cd. draai ik nu bijna continue. echt schitterend. Wel balen dat ie net in Nederland is geweest zonder dat ik dat wist.

Gyuri: 10 apr 2006

Ha Ingrid en Jack,
1minutemanager is er altijd vrij snel bij, dus als jullie de luchtgitaar rubriek of de weekend rubriek blijven volgen, dan is de kans op vroegtijdige info over mooie cd’s of aankomende optredens verzekerd! Geniet van de muziek. Anthony & The Johnsons is overigens voor de vierde achtereenvolgende maand het meest bezochte artikel (binnenkomend via zoekmachines).

vriendelijke groet,

Gyuri

Ton: 10 apr 2006

Ik ga meteen zoeken naar de BBC site….hopelijk kan ik het daar nog eens bekijken want heb het 7 april gemist.

[...] jaren heeft de jury een gelukkige hand gehad met The Klaxons  (2007), The Arctic Monkeys (2006), Antony and The Johnsons (2005) en Franz Ferdinand (2004). Groepen die daarna allemaal op de internationale kaart zijn komen te [...]

[...] Antony and the Johnsons enkele jaren geleden voor een complete verrassing  zorgden, zo is nu de beurt aan Bon [...]

[...] tijd is geworden blijkt wekelijks uit het grote aantal lezers van de recensie op deze site van het optreden van de groep in Carre eind 2005. Honderdduizenden lezers hebben inmiddels kennis gemaakt met mijn enthousiasme voor de [...]

[...] 7. Anthony & The Johnsons – I Am A Bird Now (foto) (1minutemanager recensie) [...]

[...] 2. Anthony and The Johnsons, Carre, Amsterdam [...]

Uw reactie op deze bijdrage

  • Alle reacties die zich houden aan onze Code of conduct worden opgenomen.
  • Na het plaatsen kunt u uw reactie nog 30 minuten aanpassen.

Over 1MinuteManager.nl

Doel van dit weblog is managers kort en krachtig te informeren over zaken die hen (zakelijk) raken en die boeien. Dat mag breed zijn, generalistisch zo u wilt, want specialisten zijn er al genoeg en juist overzicht en kritische blik willen dan wel eens ontbreken.

De artikelen van 1minutemanager worden geschreven door Gyuri Vergouw, organisatie-adviseur en trainer. Meer informatie over zijn dagelijkse adviesactiviteiten kunt u vinden op zijn website www.vergouw.com. Tot zijn kernactiveiten rekent hij de ontwikkeling van maatwerk management games, gamificatie en serious gaming; de ontwikkeling van leiderschapsprogramma’s voor hoger en midden management en verandermanagement in complexe situaties en organisaties. U kunt via zijn websites direct contact met hem opnemen.

 

Redactie