Zaterdag overleed Mariska Veres, zangeres van de in de begin jaren zeventig uiterst succesvolle Haagse popgroep Shocking Blue. In januari 1970 bereikte de band als eerste Nederlandse act met ‘Venus’ de eerste plaats van de Amerikaanse Billboard Top 100. Veres was de blikvanger van de band, die in componist/ tekstschrijver en gitarist Robbie van Leeuwen het creatieve genie had. Op Mariska Veres, dochter van een Hongaarse zigeunerorkestleider, werden begin jaren zeventig alle jongens verliefd. Zo ook de eveneens half Hongaarse auteur van dit bericht. Haar mysterieuze en sensuele uiterlijk en blik werden een trend en haar zang was on-Nederlands goed. Hoewel zij waarschijnlijk vooral bekend zal blijven om die ene hit, die later in versies van Bananarama en Stars on 45 wederom op 1 in de VS stond, heeft zij meerdere nummers prachtig gezongen en trad zij nog steeds op met latere versies van Shocking Blue. Een eerbetoon aan de op 59 jarige leeftijd overleden Mariska Veres, een van de weinige echte Nederlandse zangeressen die internationale allure en uitstraling had. (foto: Mariska Veres in het clipje voor ‘Venus’, 1970)
In 1970 was heel Nederland in de ban van The Shocking Blue, een ‘beatbandje’ uit Den Haag dat 1,5 jaar daarvoor was opgericht door Robbie van Leeuwen. Venus bereikt ten koste van The Jackson 5 (ABC) de nummer 1 positie van de belangrijkste hitparade ter wereld, The Billboard Hot 100. Componist Van Leeuwen had al groot succes gekend met The Motions en nadat deze band uit elkaar viel, begon hij in 1968 een nieuwe band met zanger Fred de Wilde. Toen deze in militaire dienst moest, vond Van Leeuwen in Mariska Veres tijdens een jazzfestival zijn ideale vervangster. Met haar donkere ogen die met houtskool waren aangezet, zwarte haar (vaak was dit overigens een pruik), sensuele maar toch krachtige stem en mooie uiterlijk was Veres direct de blikvanger van de groep. ‘Venus’ was niet het eerste succes van de groep. Shocking Blue had al drie kleinere hitsingles in Nederland op haar naam staan, waaronder de legendarische singles ‘Send me a Postcard’ (onlangs nog live gespeeld door The Raconteurs op Lowlands) en ‘Lone and Lonesome Road’. het waren slechts opmaten voor een succes dat zijns gelijke in de Nederlandse pophistorie, eigenlijk tot op heden, niet kent.
De composities van Van Leeuwen leken naadloos aan te sluiten op de stem van Veres, wiens stem uit de speakers leek te knallen. Het nummer ‘Venus’ paste bij Veres als geen ander. Veres WAS ‘Venus’, The summit of beauty and love. Het nummer werd een grote hit in Nederland, stond 15 weken in de charts en bereikte de 3e plaats. Een Amerikaans platenlabel ontdekte het nummer en bracht het uit in de States. Zowel de single als de elpee ‘Shocking Blue at Home’ worden er grote hits.
‘Venus’ werd opnieuw uitgebracht in Nederland, maar bereikt wederom net niet de eerste plaats (3e). Wellicht is Nederland daarmee (met de UK) het enige popland ter wereld waar de single de eerste plaats niet haalt, want in meer dan 20 landen wordt het een # 1 hit. Daarna volgen vooral in Nederland en Japan grote successen, zoals de nummer 1 hits ‘Mighty Joe’ en ‘Never Marry a Railroad man’. Het laatste nummer wordt vanwege de titel niet in de States gedraaid. Veres verzuchtte later weleens dat het nummer daarom beter ‘Never Marry a Rock-’N-Roll’ man’ hadden kunnen heten. In alle hectiek bleef Veres een vrouw die weinig op had met de sex, drugs en rock-’n-roll van die tijd. Haar favoriete drank uit die tijd was thee en roken deed ze al helemaal niet.
Het succes werd ondanks zo’n 15 hitsingles (bekend zijn onder meer nog: Shocking You, Blossom Lady. Hello Darkness, Out of Sight, Out of Mind en Inkpot) steeds minder en in 1974 ging de band uit elkaar. Shocking Blue was schatplichtig aan The Jefferson Airplane, maar een voorloper van andere bands met front zangeressen als Middle Of the Road en Abba. De band bewoog zich toentertijd echter op nieuw terrein en maakte vooral aan de management kant vele fouten. Hierdoor kon de band niet het succes krijgen dat wellicht met een andere aanpak wel mogelijk was geweest. Hierdoor is Mariska Veres ook niet de rijke zangeres geworden die iedereen dacht dat zij was.
In latere jaren trad zij nog regelmatig op met nieuwe versies van Shocking Blue, steevast echter zonder geestelijk vader Robbie van Leeuwen. Veres zong nog steeds met passie. Bijna twee jaar geleden heb ik haar nog gezien toen zij optrad in Almere met de zoveelste versie van Shocking Blue. Veres zong goed en met zichtbaar plezier.
Met de dood van Mariska Veres verliest Nederland een icoon uit een tijd dat Nederland nog toonaangevend was in de popmuziek.
Tags: Blue, dood, In, Joeri, Mariska, memoriam, Mighty, overleden, Shocking, Venus, Veres
4 Reacties
Icoon is in dezen zeker niet teveel gezegd. Mariska had, naast haar vele kwaliteiten als zangeres (welk een uniek en krachtig geluid wist dat kleine vrouwtje voort te brengen) inderdaad een status die verder reikte dan een mens behappen kan. Samen met Shocking Blue heeft ze in Nederland – zij het wat laat, want na de jaren 60 – Nederland mee weten te trekken op de internationale muziekgolven. En op wat voor een manier. De somtijds klunzige imitatio van Shocking Blue met de mannelijke bezetting werd dankzij Mariska aemulatio met een grote “A”. Een letter die ook staat voor “allure”. Dat moeten we gaan missen. Gelukkig hebben we altijd nog haar platen (solo en met SB). Op een Blog van een niet nader te noemen dagblad trof ik de link naar een “In Memoriam”- gedicht voor Mariska aan. De link zal ik hier kopiëren: http://www.wateenidee.nl/mjca. Ik heb hier persoonlijk veel troost uit kunnen halen. Wellicht een aanrader?
Nou, ik ben geschokt dat Mariska is overleden. Heb haar enkele keren zien optreden met de band en ik ben er altijd van onder de indruk geweest. Het feit dat Robbie van Leeuwen eigenlijk hier uit de buurt schijnt te komen (plaatsje Axel in Zeeuws-Vlaanderen) heeft me altijd geboeid. Het NUmmer Venus en Inkpot heeft op mij indruk gemaakt in de jaren dat ik og 16 was en Mariska 27, we schelen 11 jaar. Ben ook muzikant en speelde toendertijd de nummers op mijn basgitaar na! Ik vond en vind het nog immer een mooie aantrekkelijke vrouw, met een mooie stem. Vind het jammer dat ze nu is heengegaan. Mijn wens is dat zij wordt herrinert als een zangeres van allure, uit Den Haag en dat ze met haar zangeres functie stalte heeft gegeven aan de Nederlandse popcultuur. Ze mag nooit worden vergeten, betreft trouwens ook de bandleden, waaronder Robbie.
He Mariska:” Waarom, gaan goede zielen verloren, zo’n stem, zo’n vrouw, uit een gestalte geboren. Voor altijd een ZANGERES,
waarom wilde niemand je meer horen? Voor mij blijf je het voorbeeld met je band, uit die tijd, en je weet het went! Maar bedenk ook, dat je een van mijn voorbeelden bent!”
Met condoleances aan de fam.
Vind het zeeeer jammer, als ik geweten had dat ze in een bepaalde straat in Den Haag woonde waar kennissen (vrienden) van ons zitten, was ik haar vast gaan opzoeken. Het zijn haar buren. Kom ik enkele weken geleden pas achter. Maar door haar platen die ik en mijn vrouw hebben van haar blijft ze altijd in onze gedachten. Speel nog steeds thuis op de gitaar de nummers Venus en Inkpot!. Mariska is mijn Venus! MIjn vrouw is ook een fan van het eerste uur!
Vind het zeer spijtig op deze manier afscheid te moeten nemen van een van onze corifeen in dit land op zanggebied!
Met droevige groeten,
Ad en Rita Hellenbrand
Kevin en cindy
Sinds kort is er The Shocking Blue Memorial Website: http://shockingblue.ning.com/
Een triest bericht van inderdaad een van pop diva’s van Nederland. “Mariska Veres is niet meer”
Menig mannenhart liet Mariska sneller kloppen op waarschijnlijk ook de talloze posters die boven het bed hingen.
Op de sensuele uitstraling moet na het aanschouwen van Mariska bij het optreden in Almere twee jaar geleden wel wat verbeeldingskracht te pas komen.
Na het optreden van toch wel een ietwat gedateerd bandje (menigmaal keek ik Gyuri met verbazing en gene aan) plus het suf meeklappen bij 2 keer “Venus” blijft toch het blije gevoel achter. Samen met de half Hongaarse auteur van dit artikel en nog twee andere “liefhebbers” Rob en Werner hebben we een kostelijke avond meegemaakt, die met het overlijden van Mariska nog specialer is geworden.
We blijven hartstochtelijk meezingen en je herinneren Mariska!