Live recensie: B-52′s – Paradiso, Amsterdam

Sinds hun debuut in 1979 staan de Amerikaanse B-52′s (genoemd naar de kapsels van de dames uit de beginperiode) bekend om hun feestmuziek. Voor een diepe boodschap moet je niet bij deze band zijn, die in Nederland verrassend genoeg hun grootste hit hadden met een bewerking van de Flintstones tune voor de gelijknamige film (overigens onder de naam BC-52′s). Een Amerikaanse top 10 hit als Love Shack haalde hier ten lande net de top 20 terwijl ook moderne klassiekers als Rock Lobster en Good Stuff werden hier geen tophits. Toch was Paradiso al weken uitverkocht; de band staat niet voor niets bekend als de ultieme feestband.

Onlangs brachten de B-52′s voor het eerst sinds 10 jaar nieuw werk uit onder de naam ‘Funplex‘, een aardige plaat die gemixte reacties kreeg. Van ‘de beste plaat van het jaar’ tot ‘meer van hetzelfde’. Feit is dat de band met veel plezier nummers over onzinnige onderwerpen over de bühne brengt, met feestbeesten Kate Piersen (wellicht nog bekend als zangeres van ‘Candy’ met Iggy Pop en ‘Shiny Happy People’ met R.E.M.) en Fred Schneider als grote aanjagers. Nummers als ‘Planet Claire’, ‘Funplex’ en vooral ‘Rock Lobster’ en ‘Love Shack’ werden met luid gejuich door het hongerige publiek begroet. De band had hier tenslotte ook al zo’n 15 jaar niet meer gespeeld, en het voornamelijk uit mannen in de leeftijd 40-50 bestaande publiek was wel klaar voor een feestje.

Ze kregen waarvoor ze kwamen. er werd vakkundig gemusiceerd en hoe je een zaal met publiek aan de gang krijgt is voor deze groep een wissewasje. Tenslotte leent de muziek, die een mix is van pop, surf en new wave zich uitstekend voor. Veel herkenning dus, geen diepere boodschap of zingeving, maar wel een nog steeds erg leuke band met tijdloze klassiekers op het repertoire.

1minutemanager score:1/2