De vergelijkingen zijn achter in de grote zaal van Paradiso niet van de lucht. Horen wij hier de nieuwe Kate Bush? Gaan we terug naar de jaren zestig van Jefferson Airplane met Grace Slick? Wat eigentijdser met Within Temptation dan? Siouxsie and the Banshees? Of had Enya toch gewoon wat teveel vreemde pilletjes uit een potje geslikt? Feit is dat een van de hipste Engelse bands van dit moment voor de tweede maal in Paradiso stond, na eerder opgetreden te hebben in de kleine zaal werd nu met gemak de grote zaal gevuld. Zangeres Florence steelt de show volledig en is een talent voor de toekomst.Dat debuut cd Lungs van Florence and the Machine een van de grootste verrassingen van 2009 is geweest, zal vaste lezers van 1minutemanager niet onopgemerkt zijn gebleven. De vierde plaats in de lijst van beste cd’s 2009 is zeer verdiend, en in Paradiso blijkt dat Florence het volledig waar weet te maken. Haar stem galmt in de grote zaal als een koor monniken die madrigalen ten gehore brengen in de Sint-Pieter.
Daarmee is direct de sterkte en zwakte van Florence & The Machine genoemd. Alles draait om de weergaloze brulboei van de roodharige zangeres die binnen enkele maanden tot superster is gepromoveerd in Engeland. Zo snel gaat dat daar. Onlangs won de groep nog bij de Brit Awards de Critics’ Choice Award, de prijs van muziekcritici voor nieuw talent en de prijs voor de beste cd van 2009. En toegegeven, Florence heeft charme, charisma, een strakke stem en genoeg excentriciteit om gedurende wat langere tijd te blijven boeien. De begeleidingsband The Machine blijkt echter niet meer dan dat te zijn. De harp blijkt nog een mooie toevoeging aan het bandgeluid te bieden, de rest van de band is vervangbaar en voegt nauwelijks iets toe. Kortom, dat wordt over twee jaar een solocarrière van Florence.
Het nadeel van de stem van Florence is wel dat deze zo extreem kenmerkend is. Na een nummertje of zes, zeven begint het een beetje te vervelen. Elk nummer weer die hoge en harde uithalen, het is zeer knap, maar more is less.
Toch was het een genot te zien dat een jonge zangeres een grote zaal als Paradiso zo weet te boeien. Daar had Courtney Love de dag ervoor met een samengeraapt zooitje dat door moest gaan voor haar voormalige band Hole duidelijk meer moeite mee. En dat is toch echt een van de grote voorbeelden van Miss Florence. De toekomst zal leren of dit een one hit wonder blijft of een nieuwe ster. Ik gok op het laatste.
Beste songs: Blinding; Drumming song; Rabbit Heart (Raise it Up), Cosmic Love

Tags: Banshees, Blinding, Brit Awards, Drumming Sond, Florence, Lungs, Machine, Paradiso, Siouxsie


DE DONKERE DAGEN ZIJN VOORBIJ, TOON JE ANGSTHAZENHART
Hey Gyuri,
De afgelopen anderhalf jaar verschijnen er weer aanstekelijke vormen van vrouwelijke kleinkunsthysterie. De schuldigen zijn o.a. Bat For Lashes, La Roux, Marina & The Diamonds en zoals we gisterenavond konden zien <Florence + The Diamonds> in een uitverkocht Paradiso.
Moe van Amy Winehouse heroïnehoer alter ego, kiest deze nieuwe lichting extatische vrouwen voor de antroposofie van hun rolmodel Annie Lennox. Huppelen rond bomen, drijfsessies tussen waterplanten met de neus voor zuurstof net boven de moerasspiegel. En natuurlijk de jaarlijkse rituele placentateraardebestelling bij Stonehenge tijdens midzomernacht.
Interessante facetten van onze postmoderne tijd, waarin we leven, en waaraan we ons niet mogen onttrekken.