Live Recensie: Iggy Pop & The Stooges – Palais des Sports, Parijs

Een van de meest onwaarschijnlijke comebacks van de afgelopen jaren behoort zonder enige twijfel toe aan The Stooges, de band waar Iggy Pop beginjaren zeventig veel furore maakte, maar nauwelijks platen verkocht. Nu spelen de drie overgebleven leden, Iggy plus de gebroeders Ron en Scott Asheton, wereldwijd voor volle zalen. Zelfs na de zeer teleurstellende cd The Weirdness was het Palais des Sports in Parijs uitverkocht. Dat was meer dan terecht, want Pop en consorten maakten er een onvergetelijke rock avond van.

Het eerste dat opvalt bij The Stooges is het totaal gebrek aan show-attributen. Het podium is helemaal leeg behalve wat versterkers en de instrumenten. Er is zelfs geen doek (de zgn. backdrop) het logo van de band. Ook zal de belichting gedurende de gehele show belabberd zijn. Maar de band heeft een veel belangrijkere asset in hun midden: Iggy Pop. Zelden zo’n onstuimige podiumpersoonlijkheid gezien. Vanaf de eerste tot de laatste noot springt en rent Pop over het podium en laat het publiek geen moment met rust. Van een rustige opbouw van nummers leidend naar een climax is bij de Stooges dan ook geen sprake. Vanaf nu nummer 1 gaan de mannen los, met messcherpe riffs (Asheton is niet voor niets nummer 28 in de lijst met belangrijkste gitaristen ooit, Rolling Stone) en superstrak drumwerk. Als ‘I Wanna Be Your Dog’ al als tweede song wordt ingezet is het duidelijk, The Stooges spelen een thuiswedstrijd voor een tot in de hoogste ringen gillend publiek. Wat wil je als Pop al bij het tweede nummer het publiek inspringt en gewoon doorgaat met zingen?

Zelfs zwakke composities van de laatste cd blijken plots heerlijke nummers te worden, zoals ‘ My Idea Of Fun’ en ‘Trollin’. Als na slechts een uur en een kwartier de band klaar is een Pop nog na staat te springen weet je een legendarische band gezien te hebben die nog steeds maatgevend is op rock gebied. Hier moeten jonge bands de mosterd halen. Het was dan ook leuk te zien dat Pop niet meer alleen is voorbehouden aan de lucky few of incrowd, maar dat het publiek bestond uit een uiterst gemeleerde mix van jong en oud. Beste nummers van de avond: TV Eye; No Fun; 1969, Dirt en natuurlijk I Wanna Be Your Dog. Wie een puur door adrenaline gedreven act wil zien, zonder poespas met extra show elementen, ga dan naar The Stooges….wat een energie. Wat een Raw Power!

1minutemanager score: