Thin Lizzy mag dan nooit de verkopen en de bekendheid hebben gekend die bijvoorbeeld Led Zeppelin, The Stones of Status Quo in de beginjaren zeventig wel kenden, tot op de dag van vandaag zal de Ierse hardrockgroep de vergelijking met de beste rock bands glansrijk doorstaan. Ondanks het feit dat de charismatische voorman Phil Lynott inmiddels 25 jaar geleden is overleden, de nummers van de band staan nog steeds als een huis en zeker live heeft Thin Lizzy een reputatie hoog te houden. Hun ‘Live And Dangerous’ dubbel-lp staat nog steeds bekend als een van de beste live registraties uit de popgeschiedenis. Vanavond in Paradiso veel mannen van rond de 50 in zwarte, met hard-rockband logo’s bedrukte T-shirts , inclusief ondergetekende, maar gelukkig ook wat jonge aanwas. En Thin Lizzy stelde niet teleur, integendeel.De line-up van Thin Lizzy mag dan de afgelopen 40 jaar bijna even vaak gewisseld zijn als banden bij een oude T-Ford, met Scot Gorham op gitaar, Brian Downey op drums en Darren Wharton op toetsen waren desondanks drie oudgedienden uit de rijke geschiedenis van de band vanavond van van de partij. De line-up werd gecompleteerd door voormalig Whitesnake-bassist Marco Mendoza, sterk lijkend op een kauwgom kauwende Jezus en uebercoole macho, Def Leppard gitarist Vivian Campbell en The Almighty-zanger Ricky Warwick. De ervaring spatte ervan af en de band was uitstekend ingespeeld na een serie optredens in Engeland. Na enkele jaren op non-actief gestaan te hebben door het vertrek van John Sykes, een andere oudgediende, heeft stergitarist Gorham een uitstekende band om zich heen verzameld, waarbij zanger Ricky Warwick op formidabele wijze een eigen draai kon geven aan de toch zo kenmerkende stem van Lynott. Vivian Campbell speelde het hele oeuvre zonder een keer te hoeven kijken naar de hals van de gitaar, en ook dat mag een accomplishment genoemd worden. Dat de van origine Amerikaanse gitarist Gorham er nog uitzag als een jonge rockgod mag een extratje worden genoemd, want het gaf de band de rockcredibility die zo hard nodig is om overtuigend het oudere werk te kunnen uitvoeren.
In tegenstelling tot veel bands uit de jaren zeventig is Thin Lizzy geen slap aftreksel geworden van voormalige roem. Integendeel, de composities van Lynott zijn nog steeds ijzersterk en in vergelijking met veel rockwerk uit de jaren zeventig en tachtig gevarieerder en rijker. Phil Lynott kan tevreden zijn. Zijn muzikale erfenis is in goede handen en zijn composities hebben de tand des tijds verbazingwekkend veel beter doorstaan dan veel van de tijdgenoten (bijv. Status Quo; Uriah Heep).
Beste songs van de avond: Emerald; Rosalie; Don’t Believe A Word; Massacre; Angel of Death
En een extra
Tags: Live, Paradiso, Phil Lynott, Scott Gorham, Thin Lizzy
2 Reacties
oke hard maar geweldig…de nummers zijn gewoon allemaal goed, genieten!
Ik vond het top! Wel een beetje hard!
Tony
@tonydebree