Recensie: Foo Fighters, HMH en The Editors, Paradiso

Door: Gyuri Vergouw Gepubliceerd op 01 feb, 2006 in de rubriek Luchtgitaar
Kennisbank onderwerpen: Recensies, Muziek

Het waren twee mooie dagen voor de rockmuziek in Amsterdam. Op maandag speelden The Editors in Paradiso, gisteren was het de beurt aan Foo Fighters in de Heineken Music Hall (HMH), een band onder de bezielende leiding van Dave Grohl, erfgenaam van de ‘Nirvana legacy’. Beide concerten waren al lang van tevoren uitverkocht. Boden The Editors vooral deprimuziek waar je vrolijk van werd, de Foo Fighters gingen gewoon recht toe recht aan op hun doel af: het verzorgen van een stomende rock avond.

In een cd recensie van enkele maanden geleden prees ik The Editors al de hemel in. Hun debuut, The Back Room, behoorde tot het beste wat 2005 op pop/rock muziek heeft voortgebracht. Het optreden dat de band vorig jaar in de Melkweg gaf, liet zien dat het de band geen enkele moeite kost ook live te overtuigen. De groei van de band lijkt dan ook niet meer te stuiten en de verwachting is dat binnen afzienbare tijd ook grotere zalen als Ahoy of de HMH vol zullen lopen voor het viertal. Het optreden van The Editors in Paradiso was langer dan dat van de Melkweg, de verwachtingen zijn hoger, en de band heeft er een vermoeiend jaar op zitten. Dat was een beetje te merken aan de band. De echte vonk, die er in de Melkweg wel was, sloeg nu niet helemaal over. En dat ondanks de inzet van zanger/gitarist Tom Smith, die onvermoeibaar probeerde de zaal los te krijgen, geweldige acrobatiek met zijn gitaar uithaalde en wiens stem het duistere uit de composities uitstekend overbracht. Toch moet de band oppassen niet te vroeg op te branden. Een rustperiode en heel hard werken aan een opvolger van The Back Room is nu geboden. Als de tweede cd het niveau haalt van de eerste, is een nieuwe superact geboren die kan wedijveren met Coldplay. Wel moet de band oppassen niet in de valkuil te trappen waarover ze zelf zingen: ‘All the sparks will burn out, in the end’. (foto: Tom Smith)

The Editors:

Naar de komst van de Foo Fighters wordt door rock fans altijd reikhalzend uitgekeken. Zanger/gitarist is een warme persoonlijkheid, die naam en faam maakte als drummer (!) van Nirvana, de belangrijkste rockact uit de begin jaren negentig. Na de dood van stijlicoon Kurt Cobain heeft hij zijn carriere voortgezet met zijn eigen band, Foo Fighters. En de erfenis van Nirvana is altijd in goede handen bij hem geweest. Naast de opmerkelijke verandering van drummer naar gitarist blijft Grohl een zanger die een enorme scheur kan opentrekken. Het is nooit ‘oh yeah’ bij Grohl, altijd OOOOOOOOOOOOOHHHHHHHHHHHHHHH YEAHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH. Gedurende de eerste drie kwartier van het optreden werkte dat dan ook prima. De band rockte dat het een lieve lust was en publieksfavorieten als ‘All My Life’ en de geweldig uitgevoerde nieuwe single ‘Best of You’ lieten het beste zien dat momenteel op rockmuziekgebied  te zien is.  Daarna leek de energie een beetje op en volgenden wat half gelukte en soms zelfs mislukte praatjes met het publiek, een drumsolo en wat mindere songs, voordat het met ‘D.O.A’ en de toegiften weer los kon barsten. Het concert liet zien dat Foo Fighters geen band is voor het subtielere werk, maar lekker moet doorrocken. Overigens erg positief dat een bandlid van Foo Fighters het voorprogramma ‘Secret Machines’ aankondigde, iets dat veel te weinig wordt gedaan door hoofdacts. Ook die band bood vertier met psychedelische rock.

1minutemanager score: Foo Fighters:

• Tweet