Een van de belangrijkste managementconcepten die uit de jaren negentig is overgebleven is de ‘lerende organisatie’, voortgebracht door Peter Senge. Een van de bekendste leerpunten hieruit is dat de niet vastgelegde kennis van een bedrijf vaak belangrijker is dan de in boeken of computers vastgelegde kennis. Sociale netwerken en uitwisseling, die plaats vindt in een sfeer van een ‘community’ of gemeenschap, ontwikkelt en versterkt deze niet vastgelegde kennis en is een belangrijke activa van organisaties. Medewerkers vormen zogenaamde ‘communities of practice’, en het is daar waar het echte leren plaats vindt. Hoe ziet zoiets abstracts als een ‘community of practice’ er uit? Lees verder…

Denkt u tijdens een vergadering weleens aan geheel andere dingen dan de agendapunten? Zoals aan volle champagneglazen op een mooi ver strand met leuke dames om u heen? Of gewoon aan het huishouden? Wist u dat dit een heel normaal verschijnsel blijkt te zijn dat zelfs een naam heeft, nl. het Acapulco syndroom? En dat in liefst 90% van de gevallen vergaderaars geregeld aan heel andere dingen blijken te denken dan aan de onderwerpen van de vergadering zelf? Wuivende palmen en leuke dames blijken het goed te doen bij de mannen. Zeg maar net zoiets als wat je in Acapulco, de Mexicaanse badplaats, kan verwachten. Derk Jan Eppink, medewerker van Frits Bolkestein, onderzocht dit ’syndroom’ ooit en in De Volkskrant stond hierover zaterdag een vermakelijk stukje (‘Acapulco aan de Haagse Hofvijver’).

Lees verder…

De meest succesvolle serie artikelen op 1minutemanager is ongetwijfeld die over managementconcepten, waarvan de afzonderlijke artikelen vaak vele tienduizenden malen zijn gelezen. Kortom, tijd voor een kleine update. Die vond ik in de Harvard Business Review (HBR) van februari jongstleden. Op de laatste pagina van dit vakblad staat een reactie van auteur Don Moyer, die veel raakt van wat ik eerder heb aangestipt. Een korte weergave in bewerkte en becommentarieerde vertaling. Lees verder…

Is het een trend? Misschien ben ik wel de enige die dit is opgevallen, maar de laatste maanden krijg is het idee dat een nieuwe techniek breed wordt gedragen: slecht nieuws wordt als succes of in ieder geval positief gebracht. Fons van Westerloo heeft te maken met slechte kijkcijfers voor nieuwe programma’s, maar reageert door te stellen dat juist RTL aan ‘Boer zoekt vrouw’ van de KRO verdient. Om de service verder voor mij te verbeteren mag ik bij de Postbank ‘kiezen’ uit diverse betaal-pakketten die in de plaats komen van mijn gratis service. En als een tenor bij de opera afzegt omdat hij geen zin heeft in een rol, krijg ik doodleuk een brief waarin wordt verteld dat er een extra solovoorstelling van de tenor is ingelast waarvoor ik voorrang op kaartjes kan krijgen á raison de € 85,–/st.. Om over Peter R. de Vries en zijn ‘ resultaten’ maar te zwijgen. Een nieuwe vorm van opportunisme? Lees verder…

Is Fast Management niet langzamerhand een contradictio in terminis? Soms lijkt het er wel op. Tergend langzame procedures, bureaucratie, steeds meer regelgeving, ellenlange vergaderingen, business trips die tot niets leiden. Management was er toch op gericht om alles sneller te doen gaan? Om efficiency en effectiviteit te verhogen? Vandaag start 1minutemanager een tegenbeweging tegen de Slow Management aanhangers. Hoezo gaat alles te snel? Lees verder…

Heeft u weleens goed gekeken naar het gezicht van uw CEO? Nee? Dat wordt dan hoog tijd, want de analyse van het gezicht van de baas blijkt een goede voorspelling te geven van de resultaten van de organisatie. ‘The Economist’, nou niet echt een blad waar je dit soort artikelen verwacht, publiceert deze week ‘Face Value, what the boss looks like determines how he performs’. Eigenlijk best eng. We weten tenslotte welk een invloed dergelijk onderzoek in de periode voorafgaand aan WO 2 had. Maar goed. Uit onderzoek blijkt nu dat een assessment van een foto van een CEO een uitstekend inzicht geeft in diens capaciteiten. Is de tijd nu rijp voor plastische chirurchie voor CEO’s uit bijvoorbeeld de bankenwereld? Lees verder…

De laatste weken van het jaar verschijnen traditiegetrouw interessante onderzoeken over de effectiviteit van managers, medewerkers of trainingen. Gelukkig is dat ook dit jaar weer het geval. En ja hoor, de Nederlandse werknemer baalt van de manager. Liefst een derde van hen is ontevreden over de manager c.q. het management van zijn of haar baan. Deze ontevredenheid over de leidinggevenden leidt er toe dat een kwart van de werknemers denkt over twee jaar een andere baan te hebben. En zoals altijd ligt de schuld bij gebrekkige communicatie en tekortschietend leiderschap. Dagblad Metro daarentegen liet zien dat de Nederlandse werknemer erg tevreden is met de baan. En weer ander onderzoek laat zien dat cursussen een effectiviteit van slechts 20% hebben. Ook geen nieuws, want vergelijkbare onderzoeken bestaan al tientallen jaren, maar de boodschap is wel erg hardnekkig. Daar ligt de oplossing dus ook niet. Waar wel? Lees verder…

Momenteel sluit de 1minutemanager een werk-vakantie af in Zuid-Afrika en ik kan u verzekeren, er zijn slechtere plekken op aarde om vakantie te houden….EN om te werken. Dat neemt niet weg dat Zuid-Afrika een land is van zeer grote contrasten. Enerzijds is er enorme welvaart voor een klein, voornamelijk blank deel. Daartegenover staat grote armoede voor de meerendeels zwarte bevolking. Paleizen van huizen staan soms op een steenworp van werkelijk verschrikkelijke townships, waar golfplaat het belangrijkste bouwmateriaal is. De geschiedenis kan duidelijk niet zo maar gekeerd worden. Toch zijn er grote kansen voor hen die risico durven nemen. Wellicht momenteel meer dan waar ook ter wereld. Zowel de positieve als de negatieve aspecten van het land worden nu kort belicht.

Lees verder…

Topmanagers moeten besef hebben van, en gevoel hebben voor, omgevingsfactoren en de wereld waarin zij opereren, alsmede voor de mate waaraan zij zich hieraan kunnen aanpassen. Tjonge. Is dat schrikken! Dat hadden we toch nooit gedacht. Toch is dit in een nutshell de conclusie van een artikel in de toonaangevende Harvard Business Review. Wordt de prikkelende titel van het artikel: ‘Zeitgeist Management’ ondersteund door interessante nieuwe feiten? Lees verder…

Afgelopen zaterdag stond er een mooi artikel in het FD over de wijze waarop ABN-Amro de afgelopen weken de heersende angst cultuur in het bedrijf heeft aangepakt: met een nep-goeroe. De campagne ‘Are we open?’, die het startschot was van een cultuurverandering onder haar 25.000 medewerkers in Nederland, werd geleid door nep-goeroe Bradford Michaels. In werkelijkheid bestaat de betreffende goeroe niet en blijkt het een acteur te zijn geweest. Ik kreeg maar liefst vijf ‘gevoelens’ bij deze aanpak. 1. Geweldig dat de bank dit probleem aanpakt. 2. Zou de gekozen aanpak werken? 3. Wat een negatief beeld van business goeroes is er toch 4. Wat weinig kritisch zijn die medewerkers van ABN-Amro. Checken ze niet even wie ze voor zich hebben? Is DAT niet het grote probleem van de bank? 5. Het is tijd voor ‘Angst management’. Lees verder…