Governance

Veel publiciteit in Nederland deze week rondom een Australisch onderzoek met betrekking tot Schwalbes in het voetbal, ook bekend onder de noemer ‘fopduik’. Na onderzoek in 6 competities, waaronder de Nederlandse, en een analyse van alle overtredingen in 60 wedstrijden, kwamen de onderzoekers met enkele heldere uitkomsten. Belangrijk voor scheidsrechters. Maar wellicht ook van belang voor toezichthouders. Want het gaat wel over natuurlijk, menselijk gedrag met mogelijk zeer negatieve consequenties. Voer voor psychologen!

• Tweet

Waanzinnige bonussen. Uitbuiting van arbeiders. Een neiging naar arrogant gedrag. Er zijn bankiers voor minder aan de schandpaal genageld. Toch heb ik het hier niet over de financiële sector, maar over Apple. U weet wel, dat hippe bedrijf, dat revoluties heeft ontketend in de computer-, muziek- en mediabusiness. Dat producten maakt waar voor consumenten gillend dagenlang voor winkeldeuren liggen. Waarom pikken we stuitend gedrag wel van Apple en  niet van de financiële sector?

• Tweet

Hoewel de meesten van ons liever vooruit kijken is het juist ook wel eens goed om achteruit te kijken. In 2006 schreef ik een artikel naar aanleiding van het tienjarig bestaan van het Amerikaanse blad Strategy & Business, het kwartaalblad en paradepaardje van adviesbureau Booz, Allen & Hamilton (BAH). Ter ere van dit jubileum had S&B een top 10 samengesteld van de naar verwachting meest levensvatbare ideeën die in het blad waren verschenen. De ideeën zijn gekozen door lezers en management goeroes als Rosabeth Moss Kanter, Charles Handy en Warren Bennis. Verrassende nummer 1? Een non-idee!

• Tweet

Elleboogstoten. Keiharde overtredingen, zonder ontzag voor de tegenstander. Racistische taal. Schwalbes. Het zijn de randverschijnselen van de voetbalsport, waarbij eerlijkheid en winstbejag op gespannen voet staan. In dat opzicht doen voetballers in niets onder voor topmanagers uit bijv. Amerika (Lehman) die na wanprestaties zichzelf enorme bonussen toekennen. Het is opvallend dat enkele toonaangevende teams, waaronder Barcelona, over zijn gegaan tot het opstellen en laten ondertekenen van gedragsregels voor de eigen spelers. Zou governance en compliance in het voetbal werken?

• Tweet

De Europese Commissie heeft er geen zin meer in. Althans, niet in het opstellen van (extra) regelgeving c.q. regulering op het gebied van Corporate Governance. Het herstellen van het vertrouwen van investeerders is niet langer meer prioriteit nummer 1 en de wetgevers moeten alleen ingrijpen als er een bewijs is van marktfalen. De focus van de Commissie is nu gericht op de concurrentiepositie. (In het kader van de DSB affaire, herplaatsing van een post van 27 november 2005! )

• Tweet

Een bestuurder van een groot bouwbedrijf die jarenlang kan frauderen, stelen, liegen en bedriegen en er uiteindelijk € 45,– miljoen aan overhoudt. Je denkt dat dit alleen in bananenrepublieken kan, maar het blijkt bij Ballast-Nedam (BN) jarenlang onopgemerkt te zijn voorgekomen. De nu 67 jarige en volgens eigen zeggen diepgelovige Peter F. is, drie jaar na zijn pensionering, ontmaskert als oplichter. Overigens zonder dat BN hier door eigen controles achter is gekomen. Kanttekeningen bij deze zaak en enkele mogelijke lessen voor de toekomst.

• Tweet

Al eerder ben ik kort ingegaan op het boekhoudschandaal bij Ahold. De directie o.l.v. Cees van der Hoeven heeft zich schuldig gemaakt aan valsheid in geschrifte. Een strafbaar feit waarvoor zij tot voorwaardelijke straffen en geldboetes zijn veroordeeld. Is het oordeel te zwaar? Of juist te licht? Kern van het verhaal is dat door de fraude omzet van deelnemingen werd opgeteld bij de concernomzet van Ahold, iets dat niet had gemogen (en werd verzwegen voor de accountants).

• Tweet

Toen ik tien jaar geleden een tweedaagse financiële cursus aan het ontwikkelen was, nam ik als een van de laatste onderwerpen de ‘positive assurance on internal controls’ op. Deze assurance was een soort verklaring van de accountant dat de interne procedures en systemen van een organisatie op orde waren. Terwijl de cursus als geheel prima liep, kreeg ik dit onderwerp absoluut niet ‘verkocht’. Het interesseerde niemand: ‘Who Cares, Gyuri’? Het onderwerp verdween ook van de management agenda door de goede resultaten van bedrijven in de periode 1996-2000. Inmiddels is het een hot topic geworden, al wordt het anders genoemd. We spreken nu, in wat aangepaste vorm, over sectie 404 van de Sarbanes Oxley act (SOX).

• Tweet