wellicht is dit artikel dan OOK interessant voor je:
http://www.1minutemanager.nl/consulting/verdwalen-psychologentussen-theorie-en-praktijk/
hgr.,
Gyuri

Sonja Lyubomirsky  heeft als wetenschapper een goed boek geschreven en is de moeite van het lezen waard.
Veel geluk gewenst!

Ik denk dat er ooit een fundamentele paradigma vergissing is gemaakt door de psychologie en de economie uit elkaar te willen trekken. Dat is vrijwel onmogelijk. Mensen die ongelukkig zijn nemen psychologisch andere economische beslissingen, dan mensen die gelukkig zijn. De mate waarin men gelukkig is reflecteert zich in financieel gedrag, investeringsbesluiten, de mate waarin men luxe goederen aanschaft of strikt nuttige produkten. De wetenschap van economic behaverial studies en mental accounting laat met honderden (zo niet duizenden) proeven al ruim 30 jaar zien hoe het menselijk gevoel en economisch gedrag naadloos verbonden zijn. Voorbeeld. Wie een biljet van 100 Euro vindt bij zijn auto (windfall) zal dat niet bij zijn pensioen storten, maar aan iets leuks spenderen. Omgekeerd. Wie van zijn pensioenverzekering 100 Euro ontvangt als extra rendement van de pensieonbelegging zal dat natuurlijk niet verjubelen, maar bijstorten bij zijn pensioen. Het “gevoel” dat we hebben bij het geld bepaalt de richting van de spending. Vrolijk geld moet naar vrolijk geld, serieus geld naar serieus geld. Een recente studie onder prostituees in Stockholm toonde aan dat ze inkomsten uit prostitutie besteedden aan drank, uitgaan en kleren. Hun gemeentelijke uitkering (ze waren niet voor niets in de prostitutie) werd besteed aan de huur en de kinderen.
Bedrijven die gelukkig zijn met sterke omzet en winstgroei nemen uit zelfvertrouwen veel meer risicovolle investeringen dan bedrijven die krimpende omzet en marges hebben. De mate waarin geluksgevoel bijdraagt aan gezondheidsgevoel blijkt uit talloze medische studies. De dokter wordt overlopen met ongelukkige mensen die medisch gezien dezelfde symptomen hebben als gelukkige mensen die dit echter niet als ziekte ervaren. Grappige annekdote: een bevriende huisarts vertelde me dat hij in 30 jaar praktijk nog nooit voor een spoedconsult was gebeld tijdens belangrijke voetbalwedstrijden. Wie de proeven leest van Antonio Damatio over keuzes en geluk/angst gevoel ziet hoe sterk geluk en angstverwachting in bio feed back onze keuzes bepalen.

Lang verhaal kort. Geluk en angst zijn een van de sterkste economische drivers die we kennen. Hoogste tijd om psychologie en economie als een studie te verenigen.

Groet

Rob

Sowieso heb ik het idee dat de westerse filosofische en spirituele traditie, in tegenstelling tot de oosterse, te veel gekenmerkt wordt door klinische, afstandelijke observatie van “de mensheid” als geheel. Alsof zoiets als geluk bijvoorbeeld een gemiddeld iets waarvoor je ook nog eens politiek, economisch of religieus beleid zou kunnen voeren waarmee je op grote schaal geluk bevordert. Er lijkt me juist niets zo persoonlijk als geluk. Wat voor zin heeft het om iets universeels over geluk te kunnen zeggen als de gemiddelde sterveling gewoon zijn eigen ervaring en proces nodig heeft om het te vinden? Politiek, economisch of religieus beleid kunnen misschien tot op zekere hoogte uitwassen van negativiteit beperken maar geen geluk creëren, omdat ze zich per definitie op de massa richten en niet op het individu.

Daartegenover gaan oosterse visies veel meer uit van het eigen, individuele spirituele ontwikkelpad als focus voor onderzoek en bespiegeling. Wie altijd maar denkt en schrijft over de ervaring van de mensen om hem heen is immers niet automatisch een ervaringsdeskundige. We laten de paus ons toch ook niet vertellen hoe we seks moeten bedrijven?

Zo is het denk ik ook met geluk. Wie echt wil doorgronden hoe het geluksverlangen en de gelukservaring werkt in de mens, kan dit maar het beste eerst bij zichzelf tot permanent persoonlijk ontwikkelthema maken en kijken welke valkuilen en ontknopingen zich allemaal aandienen. Ik geloof dat we, naarmate we hierin vorderen, ook beter in staat zullen zijn de geluksfactoren bij anderen te doorgronden en te beschrijven.

Het boek in de aanhef (en er zijn er vast wel meer) laat denk ik een goed voorbeeld zien van de persoonlijke bagage die een onderzoeker/auteur/denker moet hebben om ook maar een begin te kunnen aanreiken van een visie op geluk voor anderen.

Aan de ene kant heb je de neo-utilisten, die zeggen dat geluk meetbaar is en dat alles goed is zolang het maar het lijden vermindert en het geluk voor het grootste aantal bevordert. Ook zijn de maatregelen volgens hen bekend om dit geluk te bevorderen. Het aardige is dat economen hun vak weer opvatten in de stijl van Smith e.a., namelijk als politieke eocnomie, een samenraapsel van filosofie, economie en psychologie. Layard is daar een exponent van, ook de Franse hedonist Onfray laat zich niet op Benthamiaanse wijze onbetuigd.

Aan de andere kant zijn er de ‘neo-tragici’ die veel meer oog hebben voor de onmeetbaarheid van geluk, de dingen die je overkomen, het onvermijdelijke van ontslag, de ontwrichting in China bijvoorbeeld (zie Still life) life events, en dergelijke. Zij vinden dat dit ook gewoon bij het leven hoort en dat het in zekere zin kwaliteit aan het leven geeft, hoe gek dat ook klinkt. De nieuwe technologie brengt veel chaos en complexiteit voort die de mensen ervaren als hun lot.

Deze neo-tragici wijzen overigens de tandarts niet af: als je kiespijn hebt moet je dat niet als een noodlottig geschenk ontvangen maar subiet naar de tandarts. Het programma van deze geluksdenkers leidt tot een sociaal-economisch programma van zorgzaamheid, laten we zeggen van een arm-om-de-schouderpolitiek. Belangrijke stimulans was Martha Nussbaum. In Nederland zou je De Mul (Domesticatie van het noodlot) een neo-tragicus kunnen noemen net als Pascal Bruckner in Frankrijk met zijn “Gij zult gelukkig zijn!”

Het interessante is dat beide geluksstromingen vanuit een verschillende wijsgerige antropologie tot een flinke kritiek op het huidige economische denken en handelen komen, zelfs raken hun hun percepties wat de goede samenleving is uiteindelijk elkaar.

Ik las ook dat je opzoekt bent naar meer zware kost: ik zou zeggen duik in de wereld van de wijsbegeerte, filosofie in bedrijf. Daar worden (nog) zaken besproken die elders in de duisternis verkeren. Maar wees er snel bij, heel veel filosofen beginnen consultants en dienstverleners te worden en dat is jammer.

Zie ook mijn blogs op managementboek.nl.