Zaken doen in…..Finland (2)

Wat heeft een kleine markt als Finland aan Nederlandse ondernemers te bieden? De afstanden tussen de steden zijn groot en in hoofdstad Helsinki woont al 20% van de bevolking. Finland is daarentegen wel kapitaalkrachtig en er is zeker werk te doen voor de creatieve sector uit Nederland, zoals vormgevers en architecten. Want hoewel er natuurlijk altijd en overal bekende en beroemde bouwwerken zijn, men is er in de afgelopen decennia prima in geslaagd om kolossen te bouwen die niet alleen de kou, maar ook de goede smaak, trotseren. Een wandeling door de winkelstraten van Oulu levert een gemixt beeld op. Enerzijds zijn er leuke huisjes en bijzondere winkels met modern design, zoals van modehuizen als Marimekko. Anderzijds lijkt de tijd soms sinds 1955 stil te hebben gestaan. Het stratenplan van de stad is als die van een door communistische planners bedacht megaproject. Rechttoe, rechtaan, weinig fantasievol. Dat geldt ook voor veel van de nieuwe gebouwen, zoals het muziektheater, die toch vooral het eindoordeel “betonkolos”  zullen meekrijgen.

Fantasieloos kan ook gezegd worden van een deel van de vormgeving. En dat terwijl Fins design best een grote naam heeft en men bijvoorbeeld in hout- en glasprodukten, maar ook in dameskleding, soms hippe en mooie dingen maakt.  De zakelijke herenkleding is vrij saai en behoeft nodig een impuls. De gemiddelde Finse nieuwslezer ziet er bijvoorbeeld uit als een EO-omroeper anno 1975.

Kijken we naar bijv. logo’s van banken e.d. dan is de oogst toch wel erg mager. Nu valt het ook niet mee om een slogan als ‘Kysy sijoittamisesta asiantuntijalta’  leuk vorm te geven. Er zijn uitschieters, maar de grote gemene deler is dat hier nog veel te winnen valt. Voor creatieve mensen, zeker in design, dtp en letterontwerp e.d. ligt hier in mijn ogen flink wat werk.

Het veelvoorkomend alcoholisme is zeker in het weekend niet weg te denken, in gelijke mate bij mannen en vrouwen overigens, maar ik heb het gevoel dat het minder lijkt dan 6 jaar geleden en dat Nederland hierin een behoorlijke inhaalslag heeft gemaakt waar we zeker niet trots op hoeven te zijn. Een opmerking over het nogal kwantitatieve zuipgedrag van een aantal Finnen leidde tot de opmerking dat ‘Nederlanders pas ECHT kunnen zuipen’. Vol bewondering uitgesproken overigens, ;-)….Oei.

Je kan overigens prima zaken doen met de Finnen. Ze zijn voor zover mij bekend betrouwbaar, en als ze een fout maken geven ze die toe (ook als je ze pas maanden later ziet) en verontschuldigen zich daar netjes voor.  Kom daar maar eens elders om. Corruptie e.d lijkt hier niet te bestaan en je hebt nergens het geval te worden beduveld.

De nadruk die begin jaren tachtig door de overheid op high-tech werd gelegd heeft dankzij Nokia, maar ook door minder bekende bedrijven als staalbedrijf Rautarukki, zijn vruchten afgeworpen. Het stadje Oulu is met haar Universiteit een van die speerpunt gebieden en de aanwezigheid van studenten doet de stad veel goed. Zeer veel mensen fietsen hier, en met het eten van drop (die zelfs verwerkt kan zitten in chocolade) is dat toch wel de grootste gemene deler met de Nederlanders. Met het protestantisme dan, want de Lutherse kerk is hier behoorlijk stevig verankerd.

Die geestelijke achtergrond leidde dit jaar nogal tot wat commotie. De grootste Fin aller tijden is zonder twijfel Generaal Mannerheim, de man die in de jaren dertig de Russische invallen met een zeer kleine maar heldhaftige troepenmacht weerstond. Overal zijn straten naar hem vernoemd en liggen boeken over zijn leven in de winkels. Dit jaar verscheen echter een animatiefilm die inging op zijn (vermeende) homoseksuele voorkeuren c.q. relaties. Het land, waar toch niet echt veel mensen wonen per vierkante kilometer, was te klein. Dit kon je toch niet zeggen in het openbaar. Onderhuids leeft er dus soms meer dan wij van buitenaf kunnen zien. Tijdens het festival in Oulu, waar vrijdenken hoog in het vaandel staat, werd deze commotie overigens grappig gepersifleerd door een vrouw verkleed als Mannerheim op paard de zaal binnen te laten rijden. Tot grote hilariteit van de aanwezigen, die alle commotie over Mannerheim en zijn homosexualiteit niet zo begrijpen. Is dat een probleem dan, is de algemeen geldende gedachte bij dit vrijdenkende deel van de bevolking.

De link met de Baltische staten Estland, Letland en Litouwen is groot en Helsinki biedt een fantastische gelegenheid die steden te bezoeken. Met de draagvleugelboot ben je in zo’n twee uur in Talinn, een oude Hanzestad met een geweldig centrum. Aanbevolen.

Samenvattend: de Finnen zijn internationaal georiënteerd, met links naar zowel Rusland, de Baltische staten, Scandinavië als West-Europa. Ze lijken wat gesloten, maar er is weinig voor nodig om alle geestelijke deuren open te krijgen. Ik vind het volk creatief en gedurfd (waar anders is er tenslotte een WK Air Guitar, WK Sauna etc) en het is opvallend dat in bijvoorbeeld de popmuziek Finland de laatste jaren meer internationale sterren heeft voortgebracht dan Nederland (bijv. HIM, Väärtina, Nightwish etc.). Voor de creatieve en high-tech sector is Finland een perfect land, met prettige, betrouwbare mensen en zeer interessante ontwikkelingen op de gebieden high-tech en creativiteit (muziek; film).

1 thought on “Zaken doen in…..Finland (2)”

Hans Zwaga 13 jaar ago

Hi Gyuri.

Ook hier een korte reactie. Zaken doen in Finland kan eigenlijk op elk terrein. Massaliteit moet men vergeten want daarvoor is de Finse consument te goed ingelicht, kritiese massa daarvoor ontbreekt eveneens (5 miljoen inwoners). Zie bijvoorbeeld Lidl's overwegingen zich uit de Noordelijke regio's terug te trekken.

IT opvoeding in Finland staat hoog aangeschreven en maakt het dan ook mogelijk om voldoende informatie te verkrijgen op allerlei gebied. En dat is wat veel Finnen doen. Ze gaan ook hier niet over een nacht ijs alhoewel het hier dan toch wel veel dikker is dan in Nederland.

Veel sectoren -industrieel en dienstverlening- zijn het beste te benaderen vanuit een many2many optiek. Daarmee bedoel ik dat een klant's gedragingen veelal is samengesteld uit informatie van vele bronnen (community of practice). Ook de aanbodszijde laat vaker een bundeling van commerciele activiteiten zien, die door meerdere bedrijven worden aangeleverd. De traditionele markt (low cost )veroveraar zal het hier moeten doen met verfijnde analyse tools en niche strategieen. Zie Lidl.

Vanuit bovenstaande optiek van veel2veel kan dus ook kostenbesparend worden gewerkt, het aanbod beter toegesneden worden op de individuele klant (een zijn/haar agglomeratie).

Markten in high-tech producten, houtskeletbouw , tourisme en fijn metaal zijn voorbeelden van handelsmogelijkheden naast de meer traditionele dragers van de Finse economie zoals bosbouw, metaal, telecommunicatie en cultuur (derde grootste economisch sector in Finland)

Groeten
Hans

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *