De ZZP-er: Zwakzinnige Zonder Pensioen?

Zelfstandige Zonder Personeel (ZZP-er)? Zwakzinnige Zonder Pensioen zult u bedoelen! Wie wil nog ondernemer worden in Nederland? In tijden van crisis vangen juist de kleinere ondernemers de klappen op. Nee, wie momenteel met zelfstandig ondernemers zonder (of met!) personeel praat over de kredietcrisis, krijgt boosheid, teleurstelling en woede te horen. Is ondernemerschap in Nederland ondanks alles nog wel aantrekkelijk?

Bij niet-ondernemers bestaat weinig inzicht, laat staan begrip, voor de positie van ZZP-ers. Vaak wordt geringschattend over deze toch uit inmiddels zo’n 550.000 mensen bestaande doelgroep gesproken. ZZP-ers, dat zijn daadwerkelijk zelfstandige, ondernemende Nederlanders. U weet wel, van die types die ons land ooit op de wereldkaart hebben gezet en bedrijven als Philips, Unilever of DAF uit de grond hebben gestampt.

Is dat zelfstandig ondernemerschap wel zo eenvoudig als het in eerste instantie lijkt? Nadat ik 10 jaar lang als ZZP-er door het leven ben gegaan kan ik rustig stellen: Nee! Maar als je het aan mensen met een vaste baan vraagt wel. ‘Jij bent tenminste eigen baas’, ‘jij hebt niets te maken met politieke spelletjes’ en erger nog ‘jij mag tenminste beginnen wanneer jij wilt’.

Wat zelfstandig ondernemen dan eigenlijk precies inhoudt, tja, dat weet je dus pas als je zelf ooit die stap genomen hebt. Vaak vanuit de gedachte dat ondernemen leuk is en meer uitdaging biedt dan werken voor een (grote) baas. Echter, langzaam maar zeker hoor ik van collega ondernemers ook sterke tegengeluiden. ‘In Nederland ben je als ZZP-er eerder een zwakzinnige zonder pensioen dan zelfstandige zonder personeel’, hoorde ik onlangs, ‘want het wordt je hier haast onmogelijk gemaakt nog normaal je brood te verdienen. Als het maar even tegenzit, krijg je de afdeling procurement op je dak die je even vertelt dat jouw kostprijs omlaag moet, terwijl het bedrijf daarna doodleuk bonussen uitkeert’.

Toch moet de aantrekkingskracht van het vrije ondernemerschap groot genoeg zijn, want voor 2010 wordt verwacht dat liefst 1 miljoen Nederlanders ZZP-er zijn. Wat is dat dan toch, die enorme aantrekkingskracht voor een leven vol risico’s en met uiterst onzekere ‘returns’? Waarom is ondernemer zijn toch zo’n aanlokkelijk perspectief, terwijl het inkomen uit de vaste baan vaak aanmerkelijk hoger is?

Hoe gaat u als ZZP-er om met deze moeilijke tijden? Valt er nog wel wat te lachen? Is er nog een perspectief met groei, succes en tevredenheid te vinden? In een tweede artikel in deze reeks ga ik in op het leven van de ZZP-er in tijden van recessie.

Met dank aan Martijn Botermans voor de inspiratie.

6 thoughts on “De ZZP-er: Zwakzinnige Zonder Pensioen?”

Grimbert Rost van Tonningen 12 jaar ago

In moeilijke tijden komen er altijd meer ondernemers omdat er niets anders meer opzit. dat is wat anders dan bureaucratisch loonslaaf te zijn. Nu nog rigoreus het ondernemingsklimaat in Nederland verbeteren, niet meer op links stemmen dus

Caroline Franssen 12 jaar ago

De aantrekkingskracht is volgens mij dat je geen baas meer boven je hebt. En mensen geloven graag in sprookjes en verwachten dat ze véél meer kunnen gaan verdienen als zelfstandige dan als loonslaaf.

Op beide fronten komen ze bedrogen uit. Je zult altijd leiding moeten aanvaarden, is het niet van je baas, dan wel van je opdrachtgever, of de belastinginspecteur. En als je uiteindelijk vastloopt van je coach;-).

Om me heen zie ik veell kleine zelfstandigen die hard werken en worstelen om het hoofd boven water te houden en inderdaad totaal geen pensioen kunnen opbouwen (en vaak ook niet verzekerd zijn tegen arbeidsongeschiktheid).

Daarom raad ik het mensen af om bijvoorbeeld nu nog een praktijk als coach te starten. Met 30.000 concurrenten is het niet erg realistisch om te verwachten dat je daar nog voldoende plek kan veroveren om een boterham te verdienen. Maar dat advies wordt meestal terzijde geschoven. Misschien geloven mensen tegenwoordig wel veel te veel in zichzelf.

De sogan is: doen wat je hart je ingeeft. Maar de vraag is of dat hart nou eigenlijk wel zo handig is. Dus kan mijn oude motto weer uit de kast: volg je hart en gebruik daarbij je verstand!

Robert Aniba 12 jaar ago

ZZP'er of ondernemer wordt je als je ergens in gelooft, met name in je zelf en je eigen ideeën. In deze tijden loont het wel om wat kritischer te zijn… kansen moet je zelf met redelijke zekerheid weten te creëren, anders kan je maar beter opgaan in de grote getale…

Ellen 12 jaar ago

Ik merk tot nu toe als ZZP-er nog weinig van de crisis. Wel merk ik dat bedrijven sterk op de kosten letten en ik als zelfstandige vaak veel efficienter kan werken dan de grote bureaus. Ik ben flexibeler en kan een lagere prijs aanbieden (waarbij er dan nog steeds een prachtig inkomen voor mij overblijft).

Daarom zijn er nogal eens opdrachten die een groot bureau niet meer krijgt en ik wel! 🙂

Mij hoor je nog niet klagen over de crisis!

Jan Boon 12 jaar ago

Het gevoel van vrijheid is voor veel ZZP-ers en ook voor mij erg belangrijk bij het voeren van hun eigen bedrijf. En ondanks de zogenaamde crisis neemt het aantal startende ZZP-ers toe. Vraag is hoevelen van hen het gaan redden. Ondersteuning op het gebied van essentiele zaken als marketing, acquisitie e.d. is vaak zeer noodzakelijk. mensen zijn erg goed in hun eigen vak maar weten niet hoe ze aan klanten moeten komen. Mijn stelling als business caoch is dan ook: Je kiest er in eerste instantie voor om ondernemer te worden en dan pas voor het uitoefenen van je eigen vak. Of dat nou coach, consultant of creatief is. Zorg ervoor dat je een goed plan van aanpak hebt, ook voor je acquisitie en minimaal een exploitatie en een liquiditeitsbegroting . Plus geld achter de hand om de eerste zware periode te overleven. Minamaal een half jaar, vaak is een jaar beter. En laat vooral iemand met kennis van zaken meekijken en denken!

Jan Boon, Businesscoach voor (startende) dienstverleners, Get Clients Now! trainer

Annoniem 11 jaar ago

Mijn zwager was ook ZZP’er o.a. als Tegelzetter.
Hij was per maand 52% van de inkomsten kwijt aan belasting, en hield zo goed als niets over.
Lange dagen met zwaar werk, en meer dan de helft moeten afdragen aan de regering. Ik heb bewondering voor zijn poging, maar snap wel dat hij gestopt is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *