Commitment in Teams (2, slot)

Commitment, de belofte van betrokkenheid en bevlogenheid in organisaties

Commitment, de belofte van betrokkenheid en bevlogenheid in organisaties

Na het succes van het eerste deel bijgaand het tweede deel van Commitment in Teams, wederom afkomstig uit mijn boek ‘Commitment’. Voor het gehele verhaal verwijs ik graag door naar deze publicatie, alsmede naar het interview met Robert Eenhoorn op deze site.

Commitment in Teams (1)

Commitment, de belofte van betrokkenheid en bevlogenheid in organisaties

Commitment, de belofte van betrokkenheid en bevlogenheid in organisaties

De legendarische American Football coach Vince Lombardi, zelfs in Amerika een symbool voor de vastberadenheid om te winnen, zei het ooit als volgt: ‘Individueel commitment aan een groepsinspanning, dat is wat een team doet werken, een onderneming doet werken, een maatschappij doet werken, een beschaving doet werken’. Teams zijn in de westerse maatschappij de laatste tientallen jaren van steeds groter belang geworden doordat de werkinhoud is opgeschoven van productiewerk naar werk in een kenniseconomie. Hier staat teamwerk centraler en zijn de specifieke taken onduidelijker. De vaardigheid van hoogopgeleide individuen te kunnen samenwerken met anderen is belangrijker geworden. (Dit is deel 1 uit een serie van 2)

Cruijff is een Rijnlander, Van Gaal een Angelsaks

Bondscoach coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders

Bondscoach coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders

Het zal weinigen zijn ontgaan dat de verhoudingen tussen Johan Cruijff en Louis van Gaal op zijn zachtst gezegd ‘koel’ zijn. Dat is ‘logisch’. Er worden vele mogelijke oorzaken genoemd maar ik beschrijf een fundamenteel denkverschil tussen beiden dat tot op heden geen aandacht heeft gekregen. In mijn ogen is Johan Cruijff in zijn denken en doen namelijk een typische Rijnlander, terwijl Van Gaal een bijna spreekwoordelijke Angelsaks aan het worden is. En dat leidt onvermijdelijk tot problemen. Niet alleen in het voetbal. Het voetbal biedt echter ook een verrassende oplossingsrichting.

Compassie

Gyuri Vergouw in: Leiderschap 28 jan 2015

Krak‘Bij ons in het Oosten noemen we de zakelijke Randstad “‘The Killing Fields” ‘. Een citaat van een manager die ik onlangs sprak. Zou het echt zo erg zijn? Waar is de compassie gebleven in organisaties? Heeft de crisis er zo in gehakt dat er alleen nog maar gedacht wordt aan de aflossing van de hypotheek of aan het veiligstellen van de eigen positie? Patiënten klagen steen en been over de onpersoonlijke behandeling door de specialist. Ontwikkelingslanden laten we aan hun lot over: eigen schuld, dikke bult? Kunnen en willen wij ons nog invoelen in de positie van klanten, patiënten, kortom, van onze medemensen?

Afspraak = Afspraak

Commitment, de belofte van betrokkenheid en bevlogenheid in organisaties. Vergouw

Commitment, de belofte van betrokkenheid en bevlogenheid in organisaties. Vergouw

Waarom blijven we worstelen met ‘afspraak is afspraak’?  Iedereen wil het, iedereen begrijpt het belang ervan, maar uiteindelijk modderen we toch liever maar door en we zien wel wat er van komt. Hoe kan dat? Ik heb in de dagelijkse praktijk en tijdens mijn onderzoek voor mijn publicatie over ‘Commitment’ kunnen ondervinden hoe op een statement als ‘afspraak is afspraak’ wordt gereageerd. Men onderschrijft het belang ervan, men erkent de kracht die erin besloten ligt, maar men vindt het vaak, net als commitment, (te) confronterend. Dan wordt het opnemen van ‘afspraak is afspraak’ in beleidsnotities of codes of conduct al snel holle management-retoriek. Wat is de oplossing?

Cruijff over het maken van fouten

‘(….) je in je leven verschillende fouten moet maken, om later ze niet meer te maken’. Hoera! Er is weer een nieuwe tegeltjeswijsheid van Johan Cruijff aan zijn reeds rijke oeuvre toe te voegen. Je kan er inmiddels een fikse badkamer mee betegelen. Cruijff blinkt uit in eenvoudig te begrijpen oneliners. Je hoort het en denkt, ja, zit wat in. Terwijl de qoutes tegelijkertijd onnavolgbaar zijn. Want zeg zelf, ook deze quote is afkomstig van het Orakel uit Betondorp: ‘Voordat ik een fout maak, maak ik die fout niet.’

Leiderschap met emotie en commitment

Commitment, de belofte van betrokkenheid en bevlogenheid in organisaties. Vergouw

Commitment, de belofte van betrokkenheid en bevlogenheid in organisaties. Vergouw

De emotionele binding van managers en medewerkers met een project of organisatie is van cruciaal belang, of zoals managementgoeroe Tom Peters zegt: ‘Mensen kunnen serieuze emotie, commitment en energie ruiken van een kilometer afstand.’ We missen dat commitment echter in het dagelijks leven: wat wil je als we dagelijks te horen krijgen dat men ‘er nog even naar gaat kijken’, ‘het meeneemt en er later op zal terugkomen’ of ‘het echt heel erg interessant vindt’. De vrijblijvendheid straalt er vaak van af. Dat voelen we, dat merken we. En dat terwijl we juist managers, medewerkers, sporters en trainers zoeken met waarachtige authenticiteit, betrokkenheid en bevlogenheid. Mensen met hart voor de zaak die ‘er voor gaan’.

Duurzaam ondernemen: bedrijf met 21 commitments, echt waar

Commitment, de belofte van betrokkenheid en bevlogenheid in organisaties

Commitment, de belofte van betrokkenheid en bevlogenheid in organisaties

Geen manager, geen medewerker, geen mens zal zeggen dat hij/zij ergens geen commitment voor heeft, maar waar is het als je het echt nodig hebt? Het begrip commitment ligt mij na aan het hart, zoals je wellicht wel weet als je deze site vaker bezoekt of mijn boek over het onderwerp hebt gelezen. Het blijkt een lastig onderwerp te zijn voor managers, want als je commitment vraagt, moet je het bijna vanzelfsprekend ook geven.  Daarom zoek ik naar concrete voorbeelden van commitment in organisaties. Als definitie gebruik ik daarbij voor commitment: een vrijwillige maar niet vrijblijvende afspraak. In Frankrijk vond ik het ‘on the road’ bij de Accor groep, waaronder ook de wellicht bekende Mercure hotels vallen. In Metz zag ik hun Planet 21 programma op de muren hangen van het hotel. Zo te zien maakt de hotelketen serieus werk van duurzaam ondernemen. Maar is 21 commitments niet teveel van het goede?

Rare jongens, die Fransen

Asterix en de filosofie van Frankrijk

Asterix en de filosofie van Frankrijk

‘Die Romeinen zijn gestoord’. Dat zou de vertaling vanuit het Frans moeten zijn van wat inmiddels een gevleugelde uitspraak is uit de Asterix stripboeken. ‘Rare jongens, die Romeinen’ werd het in de wat bravere Nederlandse vertaling, vaak uitgesproken door Obelix, de grote vriend van de Gallische naamgever van de met 350 miljoen verkochte exemplaren succesvolste Franse stripserie ooit. Bijna elk volk moet aan deze uitspraak geloven, na de Romeinen volgden de Engelsen, de Egyptenaren, de Grieken en ga zo maar door. Maar opmerkelijk genoeg niet de Duitsers, Spanjaarden en Zwitsers…met buurlanden gingen de auteurs blijkbaar voorzichtiger om. Zijn de Fransen xenofoob of vinden ze die buitenlanders weliswaar gek, maar eigenlijk toch stiekem heel interessant? De Fransen zouden de Fransen niet zijn als ze daar niet een legioen filosofen over hebben laten nadenken. Het moet namelijk wel inhoud hebben, intellectueel verantwoord zijn, anders kom je hier in dit land niet ver. Ook les Bandes Dessinées, de strips, nemen de Fransen namelijk heel serieus. Het is hun 9e kunstvorm. Een kijkje in de ziel van de Fransen, via strips, filosofen, rechtse intellectuelen, doemdenkers en de zingende cultuurdragers.

Frankrijk: de kracht van de lange termijn

Koffie in menton

Koffie in Menton

Het heden begrijpen in het licht van het verleden. Een passende ondertitel bij een special (hors serie) van dagblad Le Monde over de Franse geschiedenis. Een mooi startpunt om te bezien hoe Fransen eigenlijk over Nederland en de Nederlanders denken. Het kortste antwoord hierop? Niet! De jeugd hooguit als het om coffeeshops gaat. De ouderen beschouwen Nederland denk ik als een soort onontgonnen gebied boven Wallonië. In de Franse literatuur-, cultuur- en geschiedenisbeleving speelt ons land geen grote rol. Mooiste voorbeeld? In de special toont Le Monde, toch niet het minste dagblad in de wereld, landkaarten die teruggaan tot het jaar 0. En wat zien we keurig ingetekend op kaarten vanaf het jaar 400 na Christus? De Flevopolders! Maar in hetzelfde nummer wel kritiek leveren op onze grote 17e-eeuwse kaartmaker Hontius die de westkust van Frankrijk niet nauwkeurig genoeg heeft afgebeeld.

Laatste reacties

Gyuri, 20 dgn geleden

En dan kom je dit tegen op internet: http://www.upworthy.com/a-doctors-advice-for-i…

reactie op: Compassie
Gyuri, 8 jan 2015

Ha Frank, je slaat de spijker op vele punten op de kop. de trainer die wint heeft …

reactie op: Cruijff over het maken van fouten
Frank Brilman, 8 jan 2015

Hi Gyuri, Mooi stuk weer. En de allerbeste wensen voor 2015. Ik hoop veel van je t…

reactie op: Cruijff over het maken van fouten

Opleiding

Boek van de week

Over 1MinuteManager.nl

De artikelen van 1minutemanager worden geschreven door Gyuri Vergouw, organisatie-adviseur en trainer. Meer informatie over zijn dagelijkse adviesactiviteiten kunt u vinden op zijn website www.vergouw.com. Tot zijn kernactiviteiten rekent hij het geven van lezingen over de onderwerpen op deze site en de ontwikkeling van maatwerk management games, gamificatie en serious gaming; de ontwikkeling van leiderschapsprogramma’s voor hoger en midden management en verandermanagement in complexe situaties en organisaties. U kunt via zijn websites direct contact met hem opnemen.

 

Redactie